ГАЗЕТА «ОЧАГ» САМАРА, 2011 — 04

Стандартный

gazeta oçaq

 

очаг4_2011цвет

ŞƏHİDLƏR: XAÇMAZLI ƏMRAH YÜZBƏYOV

Стандартный

Əmrah_Yüzbəyov

Əmrah Aydın oğlu Yüzbəyov (d. 28 mart 1997XaçmazAzərbaycan — ö. 3 may 2016Azərbaycan) — Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin əsgəri. 2016-cı ildə AzərbaycanErmənistan təmas xəttində ermənilərin atəşkəs rejimini pozması nəticəsində şəhid olub,.

Əmrah Yüzbəyov 28 mart 1997-ci ildə Xaçmaz rayonunun Hacıməmmədoba kəndində anadan olub.

Əsgər Əmrah Yüzbəyov 2016-cı ilin mayın 3-ü AzərbaycanErmənistan təmas xəttində ermənilərin atəşkəs rejimini pozması nəticəsində şəhid oldu. Mayın 4-ü isə Əmrah Yüzbəyov doğulduğu Xaçmaz rayonunun Hacıməmmədoba kəndində son mənzilə yola salındı. Dəfn mərasiminə minlərlə rayon sakini ilə yanaşı, şəhidin qulluq etdiyi hərbi hissənin əsgərləri və zabitləri də qatıldı. Dəfn mərasiminin sonunda yaylım atəşi açıldı və əsgər Yüzbəyov uğrunda şəhid olduğu torpağa tapşırıldı.

vikipediya

QURBAN MƏMMƏDOV SAMARADA İANƏ YIĞARKƏN…

Изображение

1-3

Свято место пусто не бывает: еще недавно тут располагался Фуад Аббасов…

ЕЩЕ ОДИН ЗАСРАНЕЦ: ЗАУР НУРМАГОМЕДОВ

Стандартный

SONY DSC

Газета «Очаг», к которой я имел непосредственное отношение, закрылась четыре года назад. Должен сказать, что о газете «Очаг» можно найти положительные отзывы в разных азербайджанских изданиях, даже в научных монографиях. В любом случает газета больше не существует, но, к сожалению, постоянно находятся какие-то подонки, или, мягко говоря, мазафакеры, пытающиеся использовать отдельные публикации «Очага» в качестве компромата против Ширвана Керимова. Последним из этих мазафакеров оказался некий Заур Нурмагомедов.

Накануне выборов на пост руководителя АзерРос Нурмагомедов изо всех сил пытается очернить Ширвана Керимова. Так как ничего конкретного против него не имеет, прибегает к средству, которое и дешево и, по его мнению, должно быть сердито: газета «Очаг». Этим средством до него неоднократно пользовались многие доносчики, стукачи, прося, требуя у спецслужб Азербайджана найти управу на эту маленькую ежемесячную газету. Думаю, благодаря этим стукачам, доносчикам, одним словом, подлецам и подонкам, газету «Очаг» в Баку в течение двенадцати лет внимательно читали серьезные люди в погонах…

Но газета закрылась четыре года назад!

К материалам, в которых критикуется азербайджанское руководство (кстати, российские чиновники критиковались тоже), Ширван Керимов никакого отношения не имел. Да, Ширван Керимов возглавлял организацию, которая издавала газету. Таким образом, газета лично Керимову не могла подчиняться, Редактором газеты был я, в мою работу Керимов не вмешивался, хотя сильно критические материалы не одобрял. В течение двенадцати лет, пока выходила газета, неоднократно публиковались материалы, содержащие острую критику в адрес самого Ширвана Керимова, что свидетельствутет о демократической обстановке в возглавляемой им организации. Правление организации тоже не всегда одобрительно относилось к критике в газете, но в целом издание считалось полезным. Такого мнения, как оказывается, придерживаются и люди, которые исследуют азербайджанскую эмигрантскую прессу.

Да, я писал сатирические материалы и про президента Азербайджана? И что тут такого? Будучи выпускником МГИМО и побывавший практически во всех демократических государствах мира, господин Алиев критику, в том числе критику в прессе, должен воспринимать как важнейший фактор для оздоровления и развития общества. Я человек скромный, газета наша была также весьма скромная по всем параметрам, не думаю, что о ее существовании было известно господину Алиеву. И не думаю, что, если бы даже каким-то чудом наша газета оказалась в его кабинете, и, обидевшись на какой-то фельетон, президент обратился бы за помощью к этому  мазафакеру Зауру Нурмагомедову.

И на самом деле: кто уполномочил этого подлеца и подонка брать на себя защиту азербайджанского руководства?

Второй пункт. Мазафакер Заур Нурмагомедов обвиняет Ширвана Керимова в том, что он не смог и не захотел объединить всех азербайджанцев Самары.

Надо сказать, что это стандартное и дежурное обвинение. Абсолютно ложное и абсурдное. Как можно объединить всех азербайджанцев – строителей, врачей, торговцев арбузами, елками, паленой водкой, наркотиками, игроманов, альфонсов, кидал…? Диаспорская организация создается не для объединения всех и вся, организация создается для ведения определенной, главным образом просветительской работы среди этнических азербайджанцев и считающих себя таковыми. Объединение всех и вся – это полная фигня. Тот, кто берет на себя такую задачу, скорее всего манипулятор и шарлатан. Разве в Азербайджане все азербайджанцы объединены? Как объединен Ильхам Алиев с Али Керимли, которого вот уже двадцать лет не выпускают из страны? А Тофиг Ягублу или Ильгар Мамедов с кем из руководства объединены?

Я длинно не хочу писать. Одно хочу подчеркнуть: Ширван Керимов, имеющий, конечно, много недостатков, все же человек с большими заслугами и  весьма разумный. Он просто не может позволить себе заявить, что он будет объединять всех подряд, всех бастардов, подонков и мазафакеров, типа Заура Нурмагомедова.

Я лично не отношу себя ни к какой диаспоре. Я этнический азербайджанец и гражданин  России. Точка. Слово диаспора последние годы у меня вызывает отвращение,  а «азербайджанская диаспора» — вовсе рвоту. Эти интриги, эти склоки низкопробных, необразованных, нечистоплотных людей привели к тому, что, когда произносится «азербайджанская диаспора», я представляю себе свору бесславных, лишенных всяких моральных принципов людишек. А такие мазафакеры, как Заур Г+Нурмагомедов на этом дерьмо себе на пропитание зарабатывают…

Чтобы ты подавился…

Хейрулла Хаял, член Союза Журналистов России

26. 03. 2020, Самара

QARABAĞ ŞƏHİDLƏRİ: CƏBRAYILLI ŞAHİN QASIMOV

Стандартный

Şahin_Qasımov_(şəhid)

Şahin Yaquboğlu Qasımov (d. 23 mart 1973CəbrayılAzərbaycan SSRSSRİ — ö. 15 avqust 1992CəbrayılAzərbaycan) — Qarabağ müharibəsi şəhidi

Şahin Yaquboğlu Qasımov 1973-cü il martın 23-də Cəbrayıl rayonunun Karxulu kəndində anadan olub. O, ailənin son beşiyi idi. Uşaqlıqdan sakit təbiətli idi.

1980-cı ildə Karxulu kənd orta məktəbinin 1-ci sinfinə getmişdir. 1990-cı ildə həmin məktəbi bitirmiş və ordu sıralarına çağrılmışdır. Hərbi xidmətini Rusiyada keçmişdir. 1990-cı ildə ordu sıralarından tərxis olunaraq, Cəbrayıl rayonuna gəlmişdir. O, Vətəninin dar günündə könüllü olaraq, Cəbrayıl rayonunun özünümüdafiə dəstələrinin sıralarına qoşulur. Bununla da, gənc Şahinin şərəfli və ibrətamiz döyüş yolu başlanır. Şahin bu müddətdə bir neçə uğurlu əməliyyatda iştirak edərək qəhrəmanlıq və cəsurluq nümayiş etdirir. «Sur», «Ağ yol» və bu kimi bir neçə əhəmiyyətli əməliyyatlarda iştirak edərək adını tarixə yazdırır. O, İmişlinin «Küdrü Qartalları» və Gəncənin Reyd Dəstəsinin əsgərləri ilə birlikdə erməni və rus əsgərlərini məhv edərək Xocalı soyqırımının qisasını layiqincə alır. Həmin əməliyyatda Şahinin əmisioğlu mayor Mübariz Qasımov böyük igidlik göstərərək şəhadət zirvəsinə ucalır. Onu da qeyd edim ki, Qasımov Mübariz Yusifoğlu Leninqrad (indiki Sankt-Peterburqda) Hərbi Akademiyanı müvəffəqiyyətlə bitirmiş və Qazaxıstanın Almata şəhərinə göndərilmişdir. O, burada Quru Qoşunları üzrə kapitan rütbəsinə layiq görülmüşdür. Lakin 90-cı illərdə SSRİ-nin dağılması və Azərbaycanın siyasi, iqtisadi böhranla üzləşdiyi vaxtlarda o vəzifələrindən imtina edərək Qarabağa, daha doğrusu, Cəbrayıla gəlir İştirak etdiyi bir neçə hərbi əməliyyatda göstərdiyi şücaətə görə mayor rütbəsinə layiq görülür. Onun son əməliyyatı isə Sur əməliyyatı olur. O «Sur» əməliyyatında komamdanlıq etdiyi 20 əsgərlə birlikdə 3 post və bir kəndi azad edir.Lakin o, erməni gülləsinə tuş gələrək ağır yaralanır. Şahin ona yaxınlaşaraq köməyinə çatır. Ancaq, Mübariz elə öz əmisioğlu Şahinin qollarındaca dünyasını dəyişir. Beləliklə, nə qədər acı olsa da Şahin öz doğma əmisioğlunun nəşini qollarındaca doğulduğu Karxulu kəndinə təslim edir.

Bundan əlavə, Şahin «Günəşli» yüksəkliyinin düşməndən geri alınmasında, «Quşçular» və «Amudlu» postlarının azad olunmasında da iştirak edir. 1992-ci il mart ayının 15-də Şahin və digər əsgərlərin iştirakı ilə Dağlıq Qarabağın Hadrut rayonunda hərbi əməliyyat keçirildi və Hadrut rayonunun 15 kəndi bizim əsgərlərin nəzarətinə keçdi.

Şahinin son əməliyyatı isə Şişqaya yüksəkliyindəki «Ağ Yol» əməliyyatı oldu. Şahin həmin əməliyyatda iştirak edərək 50-dən çox yaralı və nəşi Cəbrayıl rayonuna təslim edir. Sonuncu olaraq, qəhrəmanlığı ilə bütün Azərbaycana səs salan polis işçisi Mirələmin yaralı olduğunu bilən Şahin onu gətirməyə gedir. Lakin yaralı Mirələmi döyüş zonasından çıxaran zaman Şahin erməni snayperinin gülləsinə tuş gəlir və uğursuz «AĞ YOL» əməliyyatının qurbanlarından biri olur. Beləcə, erməni qəsbkarlarının snayper atəşi Şahinin ibrətamiz və şərəfli ömür yoluna son qoyur. Onun ölümü bütün Cəbrayılı və onun ailəsini olduqca sarsıdır.

vikipediya

QARABAĞ ŞƏHİDLƏRİ: XALİQ İSGƏNDƏROV

Стандартный

Xaliq İsgəndərov 1970-ci ildə Ermənistan SSR-nin Dərə kəndində anadan olub. 1992-ci ildə Milli Ordu sıralarına yollanıb. Fərrux dağı, Qazançı, Mərzili uğrunda gedən döyüşlərdə iştirak edib. 1993-cü il yanvarın 1-də Ağdamın Naxçıvanik kəndi uğrunda gedən döyüşlərin birində şəhid olub.

VİKİPEDİYA

1901-04 — ПЕРЕСЕЛЕНИЕ РУССКИХ В МУГАНЬ

Стандартный

1

18 mart — Nazirlər Komitəsi tərəfindən Rusiyadan Mil və Muğan düzlərinə 40 min nəfərədək kəndli köçürülməsi haqqında qərar qəbul edilməsi

В 1901-­1904 гг. на Мугани в Азербайджане возникли новые поселения русских крестьян-­переселенцев: Ермолово и Козляково в Ленкоранском; Алексеевка, Покровка, Григорьевское, Новоголицыно, Новоермоловка в Кубинском, Николаевка, Александровка, Михайловка ­ в Джевадском уездах . Только в 1904 году в Шемахинском уезде возникли три деревни переселенцев, которые не имели пока официальных названий. Правительство стремилось решить вопрос о безземельных крестьянах путем переселения их из центральных губерний на окраины империи ­ в Сибирь, на Кавказ, в Среднюю Азию. После поражения первой русской революции (1905-­1907 гг.) правительство проводило в Закавказье свою прежнюю переселенческую политику. Особенно много крестьян было переселено в Муганскую степь.

Процесс заселения Мугани и Сальянской степи интересен, поскольку шел он параллельно с созданием оросительных сооружений.

В конце XIX в. оседлое население Мугани занимало лишь приараксинский и прикуринский районы степи. До 1884 г. вся внутренняя часть Мугани в летнее время совершенно пустовала, а зимой ее заполняли шахсеванские племена, приходившие из Персии, согласно особому договору русского и персидского правительств. В 1896 г., после того, как Аракс прорвал свой правый берег и направил часть вод непосредственно в Каспий, создав Новый Аракс, на Мугани появились первые оседлые населенные пункты. В том же году на землях кишлака Кара-­Нури размещены были русские переселенцы, образовавшие село Ново-Николаевку, одновременно на землях кишлака Байрам­-Кули возник и другой русский поселок ­ Ново-Александровка (на берегу Нового Аракса).

Активное заселение Мугани начинается в 1901-­1902 гг., что было связано с сооружением Гюр­-Гюрского оросительного канала, послужившего началом для строительства целой оросительной системы в Северной Мугани ­ так называемой Голицинской, в честь князя Г.С.Голицина, бывшего главноначальствующего гражданской частью на Кавказе, по инициативе которого оросительная система была сооружена. Предполагалось с завершением в 1916 г. орошения всей Мугани поселить здесь 100 тысяч человек и культивировать хлопчатник. Большая часть проекта была реализована, но не доведена до конца.

В 1907­-1908 гг. был построен постоянно действующий канал, так называемая Средне­-Голицинская ветка. Одновременно с орошением шло заселение Северной Мугани, где в 1907 г. было образовано 6 новых поселков: Шапошниково, Отрадное, Никоновка, Владимировка, Херсоновка, Новодонецкое, а также Илларионовка. Несколько позже к ним прибавились села Шатиловка и Сусловка, после чего поливная территория Северной Мугани была почти полностью распределена среди новоселов 13 русских деревень, не считая старожильческого села Петропавловка.

В довоенные годы были сооружены три оросительные системы: 1. Верхний канал; 2. Средний канал; 3. Нижняя оросительная система. Надо сказать, что заселение шло параллельно с ирригационными работами, а местами даже предшествовало им. Так, район Нижнего канала начал заселяться с 1909 г., причем заселение это, как в дальнейшем оказалось, было крайне неудачным, и новоселы страдали от безводья, несвоевременной подачи воды, саранчи, солончаков и наводнений.

К 1916 г. на Нижнем канале было образовано 18 поселков, а на Верхнем ­ — 13. Кроме того, еще раньше, до войны, было устроено 8 поселков по реке Болгар­-чай. Всего в начале 1917 г. на Мугани, по данным переписи 1917 г., было образовано 54 русских поселка. При этом ставка делалась на арендаторов из “иногородних” Северного Кавказа, которые имели навыки хозяйствования и некоторый капитал. Эта категория к 1909 г. составляла 2/3 новоселов Мугани, остальные принадлежали к сектантам и выходцам из Южной России.

Всего на Мугани существовало вместе с местными 121 селение. Если учесть, что в 67 азербайджанских селениях насчитывалось 6700 хозяйств с 30500 человек, то, следовательно, русские хозяйства составляли приблизительно половину всех хозяйств, расположенных в степи.

Своего рода административным центром Мугани с на чала XX в. становится Петропавловка (ныне Сабирабад), возникший в 1888 г. на месте упраздненного города Джевата в результате переселения крестьян из Кубанской области.

 

Иванов Иван Сергеевич

Русские переселенцы на Южном Кавказе в XIX – начале XX вв.

QARABAĞ ŞƏHİDLƏRİ: QAFANLI ADİL MƏNSİMOV

Стандартный

Adil Mənsimov 17 mart 1972-cü ildə Qafanın Qovşud kəndində anadan оlmuşdur.

1 sentyabr 1992-ci ildə Abşeron rayоn Hərbi Kоmisarlığı tərəfindən hərbi хidmətə çağrılmış və Qarabağ uğrunda gеdən döyüşlərin iştirakçısı оlmuşdur.

Sıravi əsgər Adil Mənsimov 810-cu hərbi hissənin avtomatçısı idi.

10 dekabr 1992-cü ildə Qubadlı rayonunun Seytaz kəndində gеdən döyüşlər zamanı həlak olmuşdur.

Saray qəsəbəsində dəfn olunub.

Ölümündən sonra 16 sentyabr 1994-cü ildə «Hərbi xidmətlərə görə» medalı ilə təltif edilib.

Adına küçə var.

QARABAĞ ŞƏİDLƏRİ: XUDATLI TAHİR ABASOV

Стандартный

Tahir Dadaş oğlu Abasov (d. 15 mart 1975XaçmazAzərbaycan — ö. 1993Azərbaycan) — Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin əsgəri, I Qarabağ müharibəsinin şəhidi.

Tahir Abasov 1975-ci il 15 martda Xaçmaz rayonunun Xudat şəhərində anadan olub.

1993-cü ildə hərbi xidmətə yollanan Tahir Abasov, Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin əsgəri qismində I Qarabağ müharibəsinin bir sıra döyüşlərinə qatıldı. O, 1993-cü ildə şəhid oldu.

Əsgər Tahir Abasov, Xaçmaz rayonunun Xudat şəhərində dəfn olunub.

TƏDBİR MAHMUDOV: » SƏN ALMASAN, MƏN ALMASAM… SƏN VERMƏSƏN…»

Стандартный

1

1972-ci ilin avqustun sonunda Salyanda müəllimlərin rayon konfransı keçirilirdi. Tədbirdən sonra mədəniyyət evindən çıxan müəllimlər, xüsusən təzə təyinat almış gənclər hamını təsirləndirmiş bir çıxışdan danışırdılar. Çıxışın məzmununu yadında saxlayan, natiqin nə dediyini əməlli-başlı başa düşən yox idi. Hamını sarsıdan çıxışın əvvəlində, ortasında, axırında səslənən misralar olmuşdu: “Sən yanmasan, mən yanmasan, necə çıxar qaranlıqlar aydınlığa…”. Maraqlıdır ki, konfransdakı müəllimlərin çoxu bu misraları kimin yazdığını başa düşməmişdi, elə bilmişdilər ki, şeirin müəllifi elə xitabət kürsüsündəki natiqdir – yəni cavan müəllim Tədbir Mahmudovdur. Dinləyicilərin bəziləri Tədbir Mahmudovun onları yanmağa dəvətindən yox, natiqin pəltəkliyindən təsirlənmişdilər. Tədbir müəllimi tanıyanlar müəllimi tanıyanlar bilirlər ki, onun pəltəkliyi var…

Və daha maraqlısı odur ki, bəzi müəllimlərə elə gəlmişdi ki, Tadbir müəllim deyir: “Sən almasan, mən almasam…”

Yəqin ki, konfransda iştirak edən rayon rəhbərliyi də elə Nazim Hİkmətin misralarını belə eşitmişdi: “Sən almasan, mən almasam…”

Bir il keçməmiş Neftçala rayonu yaradıldı. Və bir müddət sonra Tədbir Mahmudovu rayon maarif şöbəsinin müdiri təyin elədilər.

“Sən almasan, mən almasam…”

Mən 1981-ci ilə qədər orda müəllim olmuşam, Tədbir müəllimlə də heç bir şəxsi qərəzim yoxdur, ancaq arxayın deyə bilərəm ki, bu adam az vaxtda rayonun ən yırtıcı qurdlarından birinə çevrildi. Məktəblər, o vaxt işləmimş müəllimlər təstiq edərlər, quldurxanaya döndülər, müəllimlərin maaşından ciddi məbləğlər kəsilir və bunun mühüm hissəsi, əlbəttə, Tədbir Mahmudova gedirdi. Rüşvətxorluq, maliyyə pozğunluğu bütün təhsil sistemini bürümüşdü: məktəblərə direktoluq əsil mənada hərracla satılır, böyük rüşvətlə təyinat almış direktor məktəbin ehtiyacına ayrılan pulları yeməklə, müəllimlərin maaşından çıxmaqla “pulunu çıxarırdı”.

Mən bir dəfə Tədbir Mahmudivun kabinetində olmuşam: fövqəladə dərəcədə utanmaz adam idi. Çox bayağı, şit təbəssümüylə dişini ağardır və baxışlarıyla deyirdi ki, hə, mən beləyəm, indi sən mənə neyləyə bilərsən…

Mən indi İnternetdə Tədbir müəllimi axtardım və ona həsr olunmuş tərifli matareialları görüb məyus oldum. Əgər Tədbir kimi adamlar Salyanın, Neftçalanın fəxridirsə, kül Salyanın da, Neftçalanın da başına!

Ümumiyyətlə, sovet dağılana qədər məktəb rəhbərliyində işləmiş adamların hamısı ciddi məsuıiyyət daşıyırlar və indi onların üzərində hüquqi məhkəmə olmasa da, ictimai məhkəmə qurmaq yaxşı olardı. İndi çoxlarının hörmətlə xatırladlığı bu insanlar 11 yaşlı uşaqları dəhşətli bürkülərdə, hətta leysan yağışlarda pambıq tarlalarında aylarla əsir-yesir eləyiblər. Nə qədər qız uşağı sağalmaz xəstəliklərə, o cümlədən qadın xəstəliklərinə tutulub. Müəllimlərin ləyaqəti tapdalanıb. Əlbəttə, direktorlara da əmr verən vardı, ancaq kriminal əmrləri icra edən insanlar da cinayət məsuliyyəti daşımalıdırlar!

Mən qorxuram ki, Neftçalada sabah Tədbir Mahmudovun adını bir küçəyə də verələr. Deməli, böyüklər cəhənnəm, uşaqlar da bu rüşvətxorun, oğrunun, demaqoqun adını daşıyan küçə ilə gedib-gələcəklər, bəziləri bu küçədə də yaşayacaqlar. Bilirəm ki, Salyanda və başqa şəhərlərimizdə hər cür lotu-potunun adını daşıyan küçələr var. Əvvəl lotuya ya da şarlatana fəxri ad verirlər, sonra bu adı calayırlar küçəyə. İngilis Nyuton, Şekspir, Çörçil, Bayron küçəsi ilə gedib-gəlir, salyanlı isə Aşıq Pənah küçəsi ilə…

Tədbir müəllim uzun illərdən bəri mənim heç yadıma düşmürdü. İcra başçısı, həbslər və təyinatla bağlı yadıma düşdü. Məsələ icra başçısında deyil. Məsələ bizim özümüzdədir. Əgər biz rüşvətxor olduğunu hamının bildiyi insanları xeyirdə, şərdə yuxarı başa çəkiriksə, onlara təriflər deyirksə, onları fəxr sayırıqsa, biz niyə ayrı cür rəhbər gözləməliyik? Bizim düz və əyri, oğru ya doğru haqqnda dəqiq təsəvvürlərimiz var ya yoxdur? Biz əxlaqı necə başa düşürük?

Mən İnternetdə Allahverdi Eminovun Tədbir Mahmudov haqqında məqaləsinə rast gəldim. Eminov, səhv etmirəmsə, Qarabağlıdandır. Hansı elmin nümayəndəsidir, başa düşmək mümkün deyil. Ancaq bir dəstə rəzil adamı millətin şərəfi kimi sadalamaqla əqidəsinin yoxluğunu özü boynuna alır.

“Sən yanmasan, mən yanmasam…”

Bunu on yeddi il türmə çəkmiş türk şairi demişdi. Təssüf ki, türk türməsindən çıxandan sonra başını soxmuşdu Stalinin qoltuğuna…

“Sən almasan, mən almasam…”

Tədbir Mahmudovun pəltək dilində Nazim Hikmətin misraları  bu cür səslənirdi…

“Sən verməsən, mən almasam…”

Belə daha həqiqətə uyğundur…

Tədbirin vaxtında müəllimlərin qanınını da sorurdular. Sözün əsil mənasında. Hər il işə qayıdanda sanitar kitabçasını almaq üçün müəllim xeyli qan verməliydi. Dörd yüz qrama qədər…

09. 03. 2020, Samara

Xeyrulla Xəyal, RF Jurnalistlər İttifaqının üzvü

P.S.

Yazını bitirəndən sonra yenə İnternetə göz gəzdirdim, Tədbir Mahmudovun 1917-ci ildə prezidentə müraciətini tapdım. 2017-ci il! Vəliyev yeddi ildir ki, neftçalalılar minib çapır, dərilərini soyur. Əməkdar müəllim adını daşıyan bu qoca prezidentə demir ki, ay rəhmətliyin oğlu, al bizim camaatı bu qurdun caynağından. Tədbir Mahmudon ancaq prezidenti tərifləyir, başa düşürsən ki, yaxınına gedə bilsə, prezidentin dalını, qabağını da yalayar.

Bu adam bizə fəxrdir ya bizim rüsvayçılığımızdır?

X.X.

 

Tədbir Mahmudovdan, Neftçala, Azərbaycan

06 oktyabr 2017

Hörmətli cənab Prezident,

Sentyabrın 24-də Neftçala rayonuna tarixi səfəriniz, burada yeni mühüm obyektlərdə olmağınız, xüsusilə Neftçala Sənaye Məhəlləsinin açılışında iştirakınız bütün sakinlərin ürəyindən oldu. Son illər ölkəmizin hər yerində olduğu kimi, bizim Neftçalada da böyük quruculuq işləri aparılır. Heydər Əliyev Mərkəzi, Bayraq Meydanı kimi çox nəhəng və əzəmətli tikililər göz qabağındadır. İnsanlar görülmüş bu işlərdən razıdırlar. Neftçala Sənaye Məhəlləsinin istifadəyə verilməsi isə yüzlərlə yeni iş yerinin açılması deməkdir.

Möhtərəm cənab Prezident, Sizin rayonumuza hər gəlişinizdən sonra Neftçalada bir çox yeniliklər olur, göz oxşayan gözəlliklər yaradılır. Bu, Sizin tərəfinizdən Neftçalaya bir hədiyyə, ərməğan kimi hamını sevindirir. Bu gün görülən bu xeyirxah və nəcib işlər də şəxsən Sizin təşəbbüskarlığınızın, diqqət və qayğınızın bəhrələridir. Sizin Neftçalaya hər səfərinizdən yeni bir iz qalır, yeni bir əvəzolunmaz hədiyyə görürük. Bu da şübhəsiz ki, sakinlərin ürəyincədir.

Bu yaxınlarda rayonumuza səfərinizdən sonra Şorkənd-Beştalı-Bankə-Şirvanlı avtomobil yolunun tikintisinə, habelə çoxmənzilli binaların əsaslı təmirinə vəsait ayrılması barədə imzaladığınız sərəncamları bütün neftçalalılar çox böyük sevinc və hərarətlə  qarşıladılar. Bu, böyük və əvəzsiz qayğıdır.

Hörmətli cənab Prezident, neftçalalılara göstərdiyiniz diqqət və qayğıya, imzaladığınız yeni sərəncamlara görə şəxsən öz adımdan, ağsaqqal və ziyalılar adından Sizə minnətdarlığımızı və təşəkkürümüzü bildirir, respublikamızın daha da inkişafı naminə fəaliyyətinizdə möhkəm cansağlığı, uzun ömür arzulayırıq.

Hörmətlə,

Mahmudov Tədbir, Əməkdar Müəllim, əmək veteranı. 

Azərbaycan Respublikası, Neftçala rayonu.