Category Archives: felyetonlar

MƏHƏRRƏM ƏLİYEVİN ƏSGƏR GETMƏKLİYİ

Стандартный

məhərrəm_əliyev.jpg

Məhərrəm Əliyevin hərbi işlər üzrə prezident köməkçisi təyin edilməyini onun doğma kəndi Maxtada bir az yanlış başa düşüblər, yəni kənd adamları, xüsusən arvadlar yanlış başa düşüblər. Onlar elə biliblər ki, prezident İlham Əliyev onu əsgər çağırıb və bu gün-sabah göndərəcək Qarabağa. Və Maxta arvadları kəndin şadlıq evinə yığışıb bir şivən qoparıblar ki, səsləri gedib Ermənistana gedib çatıb. Ermənilər də fikirləşiblər ki, yəqin Vasif Talıbov dünyasını dəyişişib.

Maxta arvadları isə üz-gözlərini cıraraq ağlaşıblar:

— Məhərrəm müəllimi saldat aparacaqlar, vay!

— Məhərrəm müəllimi uçtel aparacaqlar, vay!

— Məhərrəm müəllimi nadzor aparacaqlar, vay!

— Ay Məhərrəm müəllim, kaş sən elə sovetin vaxtında əsgər gedəydin! O vaxt əsgərliyini çəksəydin, indi İlham Əliyevin sənə gücü çatmazdı!

— Ay qız, Məhərrəm müəllimi saldat göndərən İlham Əliyev deyil, Mehriban xanımdır. Biz naxçıvanlıları onun gözü götürmür!

— Ay Məhərrəm müəllim, sən heç institut da qurtarmamısan, il yarım gedirsən, bacın qurban!

— Ay qız, necə institut qurtarmayıb? Sovetin institutunu qurtarmamışdımı?

— Ay qız, o institut qiyabi idi, yalançı institut idi, kimdi onu sayan?

— Ala gözlü Məhərrəm,
Şirin sözlü Məhərrəm.

Görüm heç yarımasın,

Səni əsgər göndərən…

— Ay qız, ürəyimin başı soyuldu. Dayan, birini də mən deyim.

— Enli kürək Məhərrəm,
Yoğun bilək Məhərrəm.

Bizə Qarabağda yox,

Burda gərək Məhərrəm.

— Ay Məhərrəm müəllim, sən yetmiş yaşında tüfəng atmağı necə öyrənəcəksən? Ay zalım dünya! Ətirli yorğan-döşəyə öyrəşən insan, indi səngərdə nə qayıracaq!

— Ay qız, deyirəm çörək tapmayan qədər kasıb-kusub var ki, özləri Allaha yalvarırlar ki, uşaqları əsgər getsin, hökumətin çörəyini yesin. Niyə bizim Məhərrəm müəllimdən yapışıblar, onun çörəyini iranlılara versın, küçələrdən yığışarlar.

— Özü də halal çörək. Məhərrəm müəllim həmişə halal yeyib…

Beləcə Maxta arvadları bir neçə saat ağlayıb-sızlayıblar. Şama yaxın onları axtarıb Şadlıq sarayında tapan ərləri başa salıblar ki, Məhərrəm müəllim əsgər getmir, onu bütün əsgərlərin böyüyü qoyublar…

Deyilənə görə, arvadlar ordan qalxıb məscidə gediblər, nəzir verib Məhərrəm müəllimin canına dua elətdiriblər…

Biz də Məhərrəm müəllimin əziz canına dua eləyirik, öz başımıza isə kül sovururuq.

O ki qaldı ermənilərə, kirvələr indiyəcən çaş-başdırlar, bilmirlər Maxtada arvadlar niyə ağlayırmış, Vasif  Talıbov dünyasını dəyişib ya ayrı bir şey olub. Geci-tezi ancaq biləcəklər Məhərrəm Əliyevin hərbi müşavir təyin olunmağını. Onda yüz faiz şalvarlarını isladacaqlar.

Gülməkdən…

Mən Mirzə Əlil isə şəxsən belə fikirləşirəm ki, daha Azərbaycanla Ermənistan arasında müharibə olmayacaq. İlham Əliyev özü Ermənistanın rəhbəriylə vuruşacaq. Yəni yumruq davası olacaq. Qoyacaqlar bir-birlərinin ənginə.  Ona görə Məhərrəm Əliyevi özünə köməkçi götürüb. Çünki Məhərrəm Əliyev hərbiçi olmasa da, polis olub, yumruq davasından başı yaxşı çıxır…

Mirzə ƏLİL

30.11. 2019, Samara

“DƏRYADA OYNAYIR NUHUN GƏMİSİ…”

Стандартный

BƏY TƏRİFİ.jpg

Məni çoxdan tanıyanlar tez-tez deyirlər ki, Mirzə, nahaq səsinə qiymət vermədin, oxumağı atdın. Yoxsan indiyəcən xalq artisti olmuşdun, prezident təqaüdü alırdın, “Mirzə Əlil segahın” dillər əzbəri olardı…

Bura bir dəfə Mirələm Mirələmov gəlmişdi, “mən ölüm” vurub məni oxutdurdu, heyran qaldı. “Mirzə, dedi, sən bu səslə niyə toylara getmirsən? Millət yazıq olur axı!”

Dedim oğul, mən toylara bir şeyə görə getmirəm: bəy tərifindən xoşum gəlmir. Nə bilim “ay tazə bəy”, “gözəl bəy, qəşəng bəy”. Bəlkə bu qırışmal iki gündən sonra gəlinin qabırğlarını sındıracaq, ya beş aydan sonra boşayacaq. Mən bəy tərifinin əleyfinə deyiləm, ancaq gərək bəy toydan bir-iki il keçəndən sonra təriflənə, yəni gərək tərifə layiq ola.

Mirələm dedi Mirzə, mən səninlə min faiz razıyam, ancaq millət qaydanı bu cür qoyub, nə qayıraq…

Hərdən özümlə bacarmıram, açıram YouTube-u, bəy təriflərinə baxıram. Birinə bu gün baxdım. Toy necə toy idisə, arvad yox idi. Heç-heçə qurtaran kubok oyunlarında onbirmetrlik vurulanda çiyin-çiyinə duran futbolçular kimi bəylə onun başına yığılanlar sıraya düzülüb durmuşdular. Bəy özü oxuyan oldğuğundan, toyda iyirmi-otuz xanəndə vardı, növbə ilə bəyi tərifləyirdilər.

 

“Ürəyində nə arzun var ay tazə bəy

Belə ilahidən keçsin dövrana balam uyyamman

Bizim bu diyarımız toylar diyarıdır  eyyy amman eyy yamman eyyy…

Mən aşiqəm boyyyuna uy aman
İnşalla gələk oğlunu kiçi toyyyyyuna uyyamman

Gitara : dııyy vııyyy qıdıyyyvıdııyyy…”

 

 

“Əhsən o gözəl xaliqə ki,

İki gözəl cavanı yaradıbdır nurani

Uyyy amannn…”

 

“Tikilib toyxana bir say kimi eyyy eyyy

A bəy, məclisinə sonalar gəlir… vuy, vuy. ıyyy

Gitara: dıyyy dıyyy…uyyy vıyyy…”

 

“Ay bəy atası

Zimistanı bahar olsun

Heyy-heyy ayar –ayar ayyyyhahahahaha

Qarmon: qırrrrrr qurrr…”

 

“Gəlinin gül üzə-üzə
Qədəm qoysun evinizə huy-huy vay-vay day-day-day

Qarmon-qıırrrrrrrr…”

 

“Dələy-dələy-dələy yar aman-amannn  ha-hah-ha-ha  he-he-he…

Qarmon: qırrrrrr

Könlüm quşunu şikar eylədin…

Hü-hü-hü-hü-hü

Can səni istər hahahahahahahhehehehe

Skripka: hıyyyyyyyyyvıyyyyy…”

 

“Hər bağın hər bağçanın bir bülübülü-şeydası var hahahaha hihihihi

Skripka: dıdıydııhıydı…

Hər duyan qəlbin əzizim ihiiiihiih uhuhuh

Skripka : vıyıvıydıyyy…

Yar haayahayhayhahay…”

 

“Biri gül qönçəsidi biri bülbül …uy amman vuyyy eeeeheeehehehehiiii

Gitara: dırrrr

Ay doğsun, aydın olsun…

Gitara: dırrrrrr

Gözzəriniz aydın olsun….eyyeeyyeeyeuyyuyuy

Düşməyəsən bir böhtana tazə bəy ax vax eyeyyyaycandadibidad

Gitara: dıyyyyyy….”

Sonra gəldi “Dəryada oynayır Nuhun gəmisi…”

Daha sonra bir-bir ad çəkib başladılar pul yığmağa…

Xanəndələr bir kəlmə oxuyan kimi kişilər bir-birlərini marçamarçla öpürdülər, öpüşməkdən dodaqları elə şişmişdi ki, elə bil plastik əməliyyat elətdiriblər…

Xanəndələr o qədər inildədiyirdilər, o qədər ah-uh eləyirdilər, o qədər “aman-aman”, “yazıq oldum” deyirdilər ki, elə bil bəyi müharibəyə yola salırlar…

Hamısı da xaric oxuyurdu: konservatoriya məzunları, laureatlar, prezident təqaüdçüləri…

İnternetə baxıb gördüm ki, bəy haqqında məqalə var. Prezident təqaüdü alır. Boşanıb…

O qədər təriflərdən sonra…

Yəqin o vaxtdan bir neçə dəfə də evlənib, təriflənib.

Tazə bəy…

Yox, bu toylar mənlik deyil…

29. 08. 2019

Samara

«SƏNİ MƏNƏ VERMƏZƏR?» QIRIŞMAL, XALQIN GƏLİNİNİ KİM VERƏR SƏNƏ?

Стандартный

SARI GƏLİN.jpg

Hər dəfə “Sarı gəlin” mahnısını eşidəndə, Məşədi İbad demişkən, halım pərişan olur. Deyirəm birdən qeyrətli Azərbaycan oğullarından birini qeyrət boğar, cin vurar beyninə və bu oxuyanı salar təpiyinin altına.

Vallah, hə…

Mən bu mahnını Salyanda heç vaxt eşitməmişəm. Aşıq Pənah rəhmətlik Lenindən, kolxozdan, partiyadan, Kür çayından, kürüdən oxuyardı, ancaq bu “Sarı” gəlin mahnısını yox. Çünki hər salyanlı iki bıçaq gəzdirir, biri cibində, bir çəkməsinin boğazında. Ona görə bu mahnının Salyanda elə bir dəfə oxuyardın, özü də yarısınacan, birinci bəndi bitirməmiş başını bədənindən ayırardılar.

Bu mahnını Bülbül oxumayıb, Xan oxumayıb, Rəşid Behbudov oxuayıb. Dəli deyildilər ki, oxuyalar. Canlarından bezçəmişdilər ki. Bu mahnını oxuyandan sonra onlar Bakının küçələrinə necə çıxardılar?

İndi özünüz fikir verin. Mahnının adı “Sarı” gəlindir. Sarı —  gəlinin rəngidir. Yəni bu gəlin göyçəkdir, ifadəmə görə dönə-dönə üzr istəyirəm. “Gəlin” isə ərli cavan qadındır. Yəni qız uşağı deyil, dul arvad da deyil. Bu sarı göyçək xanımın əri var, əri olmayana “gəlin” deməzlər. İndi bizim oxuyan üzünü tutub bu ailəli qadına, deyir “Səni mənə verməzlər”!

Fikrim çatdı sizə?

Ay haramzada, necə verərlər ya verməzlər? Sən xalqın kəbinli arvadını başdan çıxarmaq istəyirsən, özü də deyirsən “verməzlər”? Verməzlər mədir, şəkililər demişkən, ha indi sənin dilini boğazından çıxarmazlarmı? Ha indi sənin qol-qabırğanı sındırmazlarmı?

Ay haramzada, sən bəs canından bezmisən ki, xalqın gəlininə mahnı oxuyursan? Gəlinə mahnı oxuyar qayınatası, qayıanası, ya qanuni əri. Sən gəlib durmusan xalqın qapısında, xalqın namusuna, qeyrətinə sataşırsan. Ha indi sənin ağzın cırılmalı deyilmi?

Allah, sən özün saxla!

Millət necə xarab olub gedib! İndi bəlkə elə Salyanda da təzə aşıqlar bu abırsız mahnını oxuyurlar. Hanı Salyanın qoşa bıçaqlı qoçuları? Ay qoçu Səmid, hardasan! Qeyrət getdi!

Hərdən öz-ğözümə fikirləşirəm ki, bəlkə bu, ermənilərin fitnəsidir. Yəni bəlkə onlar bizə bu mahnını qəsdən oxudurlar, özü də acığa salırlar ki, səhərdən axşamacan oxuyaq. Bunu edirlər ki, sonra bizə yüksək tribunalardan gülsünlər, desinlər ki, bunlar birlərinin gəlinlərinə mahnı oğuyurlar…

Allah onların cəzasını versin, bizə hər bəla onlardan gəlir…

Mirzə Əlilin də, özünü tərifləmək olmasın, babat səsi var. Düzdür, toya-zada getmirəm, çünki pula ehtiyacım yoxdur, ancaq  Volqanın qırağında xəlvətə çəkilib xalqımızın gözəl mahnılarını zümzümə edirəm. Ancaq “Sarı gəlini” oxumuram. Çünki burda erməni çoxdur. Qorxuram oxuduğum yerdə biri kolun dibindən çıxa, və özünü meymuna oxşadıb deyə: “Kirvə, nə gəlin? Kimin gəlini?”

Şeytana min lənət!

 

MİRZƏ ƏLİL

28.08. 2019

Samara

PREZİDENTİN TAPŞIRIĞI VƏ PETROVİÇİN QAPAZI

Стандартный

Möhtərəm Azərbaycan prezidenti, birinci vitse-prezident Mehriban xanımın əri İlham Əliyev həmişə deyir ki, gərək xaricdəki azərbaycanlılar yaşadıqları ölkənin əhalisinə ermənilərin işğalçılıq siyasətini izah etsinlər, yəni çatdırsınlar ki, bu vələdəzzina ermənilər Azərbaycanın dörddə birini işğal ediblər, qaytarıb vermək fikirləri də yoxdur.

Rusiyanı, əlbəttə, əsil xaric saymaq olmaz, ancaq yalan-doğru xaricdir, buna görə mən də xaricdə yaşayan sayılıram. Mən də möhtərəm birinci vitse-prezidentin ərinin dediyi barədə çox düşündüm. Bir anlığa təsəvvür etdim ki, mən ağdamlıyam (kəlbəcərliyəm, şuşalıyam, zəngilanlıyam, laçınlıyam…). Əlbəttə, mən ağdamlı ola bilmərəm, yaradan özü ağdamlılıq səadətini mənə qıymaybsa, nə deyə bilərəm… Mən bunu ancaq bir anlığa təsəvvür elədim. Və təsəvvür elədim ki, çoxdankı tanışım Petroviçlə oturub söhbət edirik. Birdən özümü cəmləşdirib səsim tutula-tutula deyirəm:

  • Petroviç, Allahdan gizli deyil, səndən nə gizlədim. Mən sənə bir sirr açmaq istəyirəm.

Petrovoviç də birdən-birə canlanır, rəngi açılır.

  • Aç, a kişi, de gəlsin. Hamının sirri var. Mən şəxsən o qədər pozğunluqlar eləmişəm ki…
  • Petroviç, mənim başıma gələn əhvalat bilmirəm pozğunluqdur ya yox. Ancaq deyəcəyəm. Bil və agah ol: Mənim vətənim Ağdamı ermənilər işğal ediblər…

Bunu eşidəndə Petroviçin rəngi boğulur, mənə əyri-əyri baxır və birdən ikiəlli başıma elə bir qapaz salır ki, gözlərimdən od çıxır.

  • A kişi, mən hər cür pozğunluq eləmişəm, ancaq sən deyən lap binamusluqdur. A kişi, sənin vətənin işğal olunubsa, get əlinə silah al, silah tapmasan, daş götür, ağac götür, get işğalçıların üstünə. Vətənin işğaldadırsa, sənin burda nə ölümün var? Üzünə deyirəm, Mirzə, səndən zəhləm getdi…

Və bu səhnəni gözümün qabağına gətirəndən sonra başa düşdüm ki, biz xaricdə yaşayan azərbaycanlılar gərək işğal olunduğumuzu, qırıldığımızı, qovulduğumuzu gərək xarici ölkələrdə gizlədək. Ağzımızdan çıxarsaq, biabir olarıq.

Ay ağdamlıılar, füzulililər, qubadlılılar, zəngilanlılar, şuşalılar, kəlbəcərlilər! Rusiyada heç kimə deməyin ki, vətəniniz işğal olunub. Desəniz, başınıza yağlı qapaz vuracaqlar.

Yoxsa xətrinizə qapaz düşüb?

 

Mirzə Əlil

06.04. 2017

Samara

GÖRKƏMLİ YAZIÇI VƏ DÖVLƏT XADİMİ NƏRİMAN NƏRİMANOVUN DOĞUM GÜNÜ

Стандартный

Nariman_Narimanov_taken_in_1913Nəriman Nərimanov 1913-cü ildə

Nərimanov Nəriman Kərbəlayi Nəcəf oğlu (14 aprel 1870, Tiflis,  mart, 1925, Moskva, Rusiya) — ictimai-siyasi xadim, yazıçı, publisist, Azərbaycan SSR-in ilk dövlət və hökumət başçısı, Sovet Sosialist Respublikaları İttifaqının ilk dövlət başçılarından biri, SSRİ MİK-in Sədri (1922-1925).

 O, bir maarifpərvər və dramaturq-yazıçı kimi Azərbaycan tarixində mühüm rol oynamış, ilk qiraətxananı açmışdır. Ədəbiyyatçı kimi Azərbaycan milli romanının («Bahadır və Sona») və ilk tarixi faciənin («Nadir şah») banisi kimi qalır.

 Nəriman Nərimanov 1870-ci ildə Tiflis şəhərində anadan olmuşdur. 1890-cı ildə Qori seminariyasını, 1908-ci ildə Novorossiysk (Odessa) Universitetinin tibb fakültəsini bitirmişdir.

1905-ci ildə Sosial-Demokrat «Hümmət» təşkilatınnın rəhbərliyinə daxil olmuş, Rusiya Sosial-Demokrat Fəhlə (bolşeviklər) Partiyasının (RSDF(b)P) məramnaməsini azərbaycan dilinə çevirmişdir. 1909-cü ildə həbs olunaraq Həştərxan şəhərinə sürgün edilmişdir.

1913-cü ildə Bakıya qayıdan Nərimanov fəhlələr arasında təbliğatla məşğul olmuşdur.

Artıq 1917-ci ildə N.Nərimanov «Hümmət» Təşkilatı Mərkəzi Komitəsinin sədri və RSDF(b)P Bakı Komitəsinin üzvü, «Hümmət» qəzetinin baş redaktoru idi.

1918-ci ilin martında Nərimanov Bakı Sovetində şəhər təsərrüfatı üzrə xalq komissarı təyin olunur. Həmin ilin iyun ayında ağır xəstəliklə əlaqədar olaraq Həştərxan şəhərinə müalicəyə göndərilir. Sağaldıqdan sonra həmin şəhərdə bir sıra partiya orqanlarında çalışır. Nərimanov 1919-cu ildə Moskvaya çağırılaraq RSFSR Xalq Xarici İşlər Komissarlığında (XİN) Şərq məsələləri üzrə Xalq komissarının müavini vəzifəsinə təyin edilir.

28 aprel 1920-ci ildə Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti süqut etdikdən və Azərbaycan SSR elan edildikdən sonra N.Nərimanov Azərbaycan SSR Müvəqqəti İnqilabı Komitəsinin Sədri və Xalq Komissarları Sovetinin Sədri vəzifəsini tutur.

1922-ci ildə SSRİ yarandıqdan sonra SSRİ Mərkəzi İcrayyə Komitəsinin sədrlərindən biri seçilir. Nərimanov 1925-ci ildə müəmmalı şəkildə ölmüş və Moskvada Kremlin divarları yaxınlığında dəfn edilmişdir.

vikipediya

«Nadir şah» faciəsi burda: http://www.azadliq.org/content/article/3554851.html

29 MART — MİLLİ QƏHRƏMAN ETİBAR İSMAYILOVUN DOĞUM GÜNÜ

Стандартный

ETİBAR

29 mart 1964-cü ildə Ağcabədi rayonunun Hindarx kəndində anadan olmuşdur. 1981-ci ildə burada məktəbi bitirmişdir. 1990-cı ildə o erməni vəhşilikərinə tab gətirə bilmir və könüllü müdafiə batalyonlarından birinə yazılır.

Bir neçə batalyonda vuruşan Etibar Ağdam batalyonuna yazılır. O, kəşfiyyata gedər mühüm məlumatlar əldə edərdi. 1994-cü il 4 yanvar Etibarın tərkibində olduğu tabor yeni tapşırıq alır: Xocavənd rayonunda mövqe tutan erməni qəsbkarlarının arxasına keçmək və məlumat əldə etmək…bu əməliyyat yerinə yetirilərkən onlar mühasirəyə düşürlər, Etibar döyüşçü dostlarını xilas etmək üçün əlindəki sonuncu qumbaranı sinəsinə sıxaraq özünü tankın altına atır, erməni faşistlərinin tankı ekipajla birlikdə məhv edilir.

Etibar İsmayılovun şəhid olmasından sonra onun qəhrəmanlığına aid çoxlu şeirlər, dastanlar yazılmışdır.

Subay idi.

Azərbaycan Respublikası prezidentinin 5 yanvar 1994-cü il 86 saylı fərmanı ilə İsmayılov Etibar Bəylər oğluna ölümündən sonra «Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı» adına layiq görülmüşdür.

Cəsədi döyüş meydanında qalmışdır.

NAMUS ORDENİ

Стандартный

 

Hər eşidəndə ki kiməsə fəxri ad veriblər, orden ya medal veriblər,  düzü, bir az darıxıram,  Mirzə Əlil paxıl adam deyil, bunu hamı bilir, ancaq çoxdan arzum var ki, mənə də ya əməkdar artist adı, ya bir medaldan-zaddan versinlər. Mənim burda bir gürcü dostum var, mənə Şevardnadze vaxtından söz veirirdi ki, Mirzə, heç ürəyini sıxma, sənin üçün əla bir orden təşkil eləyəcəm, özü də elə-belə orden yox, namus ordeni. Bu-gün sabaha saldı, sonra Şevardnadzeni işdən qovladılar, gürcü dostum da dedi ki, Mirzə, bir az səbr elə, bu Saakaşvili təzədir, adamları yaxşı tanımır. Gərək ətraflı məlumat yığa, sonra orden verə. Ancaq ürəyini sıxma, elə bil ki, namus ordeni cibindədir, yəni yaxandadır…

Mən səbrli adamam, razıyam ki, sağlığımda olmasa da, heç olmasa, öləndən sonra təltif eləsinlər. Qəbrimin daşına yazarlar ki, bəs namus ordeniylə təltif olunub. Oxuyan da bilər ki, Mirzə Əlil namusla yaşayıb, gürcülər isə bunu təstiq ediblər. Namus məsələsini də gürcülərdən yaxşı başa düşən yaxşı millət yoxdur. Ancaq bu yaxınlarda eşidəındəı ki, cənab Saakaşvikli erməni prezidenti Sərkisyana namus ordeni verib, çaş-baş qaldım. Birincisi, özüm də arxayın deyiləm ki, indi mənə ermənidən sonra bu namus ordenini almaq yaraşar ya yaraşmaz. İkincisi, mənə aydın deyil ki, niyə Sərkisyana namus ordeni verilir. Əgər bu orden ona Qarabağı aldığına görə verilirsə, niyə Saakaşvili bizdən utanmır, axı bu adam bizim qazımızın istisinə qızınır.  Əgər Azərbaycan xalqından utanmırdısa, gərək milli öndərimizin Tiflisdə qoyulmuş heykəlindən utanaydı, bircə möhtərəm prezidentimiz bilir ki, o heykəl azərbaycanlılara neçəyə başa gəlib.

Burda bir naxçıvanlı tanışım var, deyir Mirzə, ürəyini sıxma, gürcülərinn namus ordenini ermənidən qabaq bizim prezidentimiz alıb. Bunu eşidib lap bikef oldum: məgər erməni namusuyla azərbaycanlı namusu birdir ki, bunların ikisinə də eyni orden verələr? Başınız haqqı, indi Saakaşvili mənə namus ordeni verə, mən o ordeni burdakı gürcü dostumun başına çırpmasam, heç Mirzə Əlildən binamus adam yoxdur və qoy dünyada nə qədər binamusluq adı və binamusluq ordeni varsa, məni onların hamısıyla təltif eləsinlər…

Hə bir də eşitdim ki, 2014-cü iləcən Yardımlıya qaz çəkiləcək. Yəni ki, gürcülərdən artıq qalan qaz bəlkə Yardımlıya da gedib çıxdı. Ancaq qorxuram o vaxtacan heç Yardımlıda adam qalmaya, hamısı qaçıb dağıla Rusiyaya-zada. Ay Yardımlı camaaatı, gözdə-qulaqda olun, başınız qarışar orda-burda çörək qazanmağa, bir də görərsiniz 2014-cü il gəlib çatıb. Vaxt yetişən kimi yurda heç olmasa bir adam göndərin. Gələrlər qaz çəkməyə, adam tapmazlar, qayıdıb gedərlər. Sonra da deyərsiniz ki, bəs prezident bizim qayğımıza qalmır.

Evdə olun da, a kişilər. Onda torpağımız da özümüzdə qalar, qazımız da.

Bir də, eşitdiyimə görə, prezident aparatında deyiblər ki, əgər Yardımlı camaatı 2014-cü ilə qazına yiyə durmasa, acıqca verəcəklər bu qazı ermənilərə.

Yalan deyirəmsə, yaxam namus ordeni görməsin!

Mirzə Əlil,oktyabr2008, Samara

 

 

DADAŞBALA, HEY! CƏFƏRQULU, HEY! FATMANİSƏ, HEY!

Стандартный

Bu yaxınlaracan çox qəmgin olurdum ki, mən camaat arasında məşhur deyiləm, yəni küçəyə çıxanda məni tanımırlar. Uzaqdan görüb demirlər ki, Mirzə Əlil gəlir, Mirzə Əlil gedir, salam vermirlər, üzümə gülmürlər. Boynuma alım ki, canımda bir az şöhrətpərəstlik azarı var. Həm də fikirləşirəm ki, xalq tanıyar, sayar, sonra bu çatar prezidentin qulağına, bir də gördün əməkdar artist adı verib… Ancaq bu yaxınlarda Samaranın vağzalına adam ötürməyə gedəndən istəmirəm ki, məni bir adam tamısın. Ən çox da indi məni öz soydaşlarımızın tanımağından qorxuram….

Vağzala yaxınlaşdım, nə yaxınlaşdım! Elə bildim ki, Samarada yox, Azərbaycanın kolxoz bazarlarının birindəyəm. Soydaşlarımız bir qışqırırdılar, bir hay-küy salırdılar ki, qulağını tut qaç. Vağzalın yarısı bəlkə elə bizim soydaşlarımızdı və hamısı da bir-birini uzaqdan-uzağa haylayırdı: Əhməd, hey! Qarabala, hey! Qəmbərqulu, hey! Dadaşbala, hey! Ürəyimdə dedim ki indi birdən qışqıralar: Mirzə Əlil, hey! Vallah, bu iş baş versəydi, gərək elə bu vağzaldaca Mirzə Əlil ölüb yerə girəydi. Allaha çox şükür ki, tanıyan olmadı. Ancaq mənim ötürdüyüm adamı min yerdən huyladılar, yüz yürdən qamarladılar, əlli yerdən sıxışdırdılar və yazıq bir günə düşdü ki, qatara yarımcan mindi…

Bu heç, qışqırıb-bağırmağı tərgidə bilmirik. Ancaq məni bir şey də darıxdırır: bu milllət niyə belə tökülüb çöllərə? Bu millət axı Paris, London, Madrid, Peterburq muzeylərinə baxmağa getmir, Rusiya şəhərlərinə və kəndlərinə pul qazanmağa gedir. Və niyə bu pulu xalqımız pulun yerdən fəvvarə vurub çıxdığı Azərbaycanın özündə qazanmır?

Elə vağzalda bir zərdablı soydaşımızla danışdım. Samaraya qonaq gəlib. Özü də müəllimdir. Deyirəm Azərbaycanda vəziyyət necədir, deyir ki, əladır. Prezidenti soruşuram, deyir yer üzündə belə prezident yoxdur, allah başqa ölkələrə də belə prezident qismət eləsin. Manatın vəziyyətini xəbər aldım, deyir manatdan yaxşı dünyada pul ola bilməz, manata ürəyin nə istəyir verirlər: vəzifə, qulluq. İstəyirsən bir şələ manat ver, qonşunu tutdur saldır dama. Manat açan qapının yanında dollar boynunu bükür. Dedim yaxşı, məktəbdə işlər necədir, uşaqlar necədirlər, necə oxuyurlar? Zərdablı müəllim təəccüblə soruşdu ki, nə şagird? Məktəbdə şagird hardaydı? Camaat hamı Rusiyada, Türkiyədə. Qocalardan başqa kəndlərdə kim qalıb ki…

İndi özünüz fikirləşin: əgər ölkə də yaxşıdırsa, prezident də yaxşıdırsa, manat da yaxşıdırsa, niyə camaat bu yurddan çıxıb üz tutur qərib ölkələrə?

Ancaq bu yandan da fikirləşirsən ki, elə getsələr yaxşıdır. Azərbaycanda hər gün öndərimizin yeni heykəlləri qoyulur, muzeyləri yaradılır. İndi hələ həngamə bir monument də ucaldılacaq. Heydər Əliyevin hakimiyyətə gəlməyi kimi ümumbəşər hadisənin şərəfinə . Bu monumentdən gərək hər küçədə, hər tində ucaldıla. Və Azərbaycan indi çevrilməyibsə, bu-gün-sabah monumentlər, abidələr, heykəllər, muzeylər ölkəsinə çevriləcəık. Belə ölkədə də əhalinin yaşamağı məsləhət deyil. Niyə burnufırtıqlı uşaqlar bu gözəl monumentlərin həndəvərində qaçdı-tutdu oynaysınlar? Dünyada nə çox ölkə, belə uşaqlardan ötrü ölürlər, gedib yaşasınlar da. İşləməkdən qədddi əyilmiş, sinələri batmış arvadlarımız, vallah, bu gözəl ölkəyə yaraşmırlar. Onların yeri Sibirdir, Kaqalımdır, Kamçatkadır. Azərbaycanda bu gözəl-göyçək abidələri silib-təmizləməyə, ətraflarını süpürməyə beş-on min adam qalsa, bəsdir. Yaxşı işləri görməyə isə ingilislər var, almanlar var. Mən şəxsən özümü Azərbaycana yaraşdırmıram. O cür prezidenti olan ölkənin vətəndaşları da gərək seçmə ola, layiqli ola.

Ancaq ola bilsin ki, iki yüz il, üç yüz il sonra Azırbaycana ayrı bir prezident gələr, o da camaatdan olar, camaata oxşayar. Hə, onda əhali də orda yaşaya bilər. Ola bilsin ki, həmin prezident gedib çıxar lap uca bir yerə, məsələn, BMT-nin xitabət kürsüsünə və ordan başlar yazıq, dağınıq azərbaycanlıları öz ölkələrinə çağırmağa: Məmmədhəsən, hey! Fatmanisə, hey! Qəmbərqulu, hey!

Çox təəssüf, Mirə Əlil o vaxtacan yaşamayacaq ki, onun da batmış adı çəkilsin.

Təki sizin adınız çəkilsin, ay mənim didərgin, avara soydaşlarım!

 

                                                                        Mirzə Əlil

                                                                   21.07.08, Samara