Tag Archives: Rəhman Əliyev

ПАМЯТИ НАРОДНОГО ПОЭТА ХАНЗАДЕ АЛИЕВА

Стандартный
ПАМЯТИ НАРОДНОГО ПОЭТА ХАНЗАДЕ АЛИЕВА

ХАНЗАДЕ В Азербайджане «народный поэт» — звание официальное, присуждаемое властью. Но не всегда отношение власти к художнику совпадает с мнением народа. Более того, не всегда это мнение учитывается.

Ханзаде Алиев, несомненно, был человеком поэтически одаренным. Стихи писал всю жизнь. Про него можно сказать, что он был народным поэтом. Сочинял он на понятные для простых людей темы и на языке, который им был близок и понятен. Профессиональный литератор, конечно, при близком и пристрастном чтении обнаружит определенное несовершенство формы его стихов, погрешности языка. Но это совершенство одновременно является достоинством творчества Ханзаде Алиева – оно отражает искренность автора, неподдельность выраженных в стихах чувств.

Мне довелось держать в руке школьные тетради, в которые записывал свои стихотворения Ханзаде Алиев, который был сельским водителем. Корявый почерк выдавал мозолистые руки, которые десятилетиями крутили баранку. Но многие строки, написанные этим корявым почерком, выражали нежнейшие чувства. Любовь – к родине, к женщине, к детям – была главной темой в творчестве Ханзаде Алиева. Но им же написано немало сатирических стихотворений. Несправедливость жизнеустройства, свое разочарование в людях Х. Алиев выражал через поэтические фельетоны, при этом он не боялся называть не только вещи, но даже людей своими именами. Это говорит о том, что Ханзаде Алиев, обладая нежной душой, в то же время был человеком прямым, резким и смелым.

Эти качества, надо полагать, передались и его детям. Один из сыновей Ханзаде Алиева, Сулейман, добровольцем отправился из России в Азербайджан и погиб, героически сражаясь за страну, где семья Ханзаде Алиева практически никогда не жила…

Ханзаде Алиев был родом из Зангезура. В 1988 году он со своей семьей был вынужден покинуть Армению, разделив трагическую судьбу более двухсот тысяч азербайджанцев. Второй его родиной стала Россия. Он жил в городе Бор Нижегородской области. Но настоящей родиной поэта был азербайджанский язык, на котором он продолжал писать стихи.

ХАНЗ СТИХ

В минувшем июле народного поэта Ханзаде Алиева не стало. Оставил он большую любящую семью, хороший поэтический сборник, изданный, к счастью, при жизни благодаря сыну Рахману, и, конечно, добрую память, которая, думается, благодаря оригинальному творчеству покойного, станет всенародной и долгой…

ХАНЗ обл

Х.Х.

Реклама

BAŞINIZ SAĞ OLSUN, CƏNABLAR

Изображение

“Ocaq” qəzetinin çıxdığı on bir il yarım il ərzində ən çox yazdığım janrlar bəlkə də “başsağlığı” və “nekroloq” olub – inanmayanlar qəzetin arxivinə baxa bilərlər. Təşkilat üzlərimizin, təşkilatda olmayan samaralı azərbaycanlıların valideynlərinin, bacı-qardaşlarının, qayınaya və qayınanalarının xatirəsinə söz yazmışam. Avqustun sonunda ailəmin sonuncu üzvünü- anamı itirdim. Təşkilatımın üzvləri mən Samaraya gələndən sonra keçirdikləri birinci iclaslarında mənə ya şifahi ya telefonla başsağlığı vermək əvəzinə mənim və qəzetin qeybətiylə məşğul olurlar. Yenə vətənpərvərlikdən, xalqa məhəbbətdən və milli qeyrətdən dəm vururlar.

Cənablar, ayıbdır!

Mən sentyabrın 6-da Samaraya qayıtmışam. Bu müddətdə üç adam mənə zənf vurub: Füzuli Hüseynov, Rövşən Quliyev və Ələşrəf Hüsynov. Füzuli bəy mənə bir neçə dəfə Azərbaycanda olanda da zəng vurmuşdu. Azərbaycana Namiq Məmmədov, Natiq Rəhmanov və Elşən Bağırov da zəng vurmuşdular. Mən bu insanlara dərindən minnətdaram. Zəng vurmayanlardan da incik deyiləm, heç kim mənə borclu deyil. Amcaq anamın yası bitməmiş ardımca atıb-vurmaq heç yaxşı deyil.

Mən bu söhbətlərin təşəbbüsçülərini yaxşı tanıyıram və onların motivləri mənə tamamilə aydındir. Məsələn, cənab R. Əliyevin mənə hücumlarının konkret səbəbi var, bunu hamı bilir. Mən cənab Əliyevin yadına ayrı bir şeyi salmaq istəyirəm. Səhv etmirəmsə, 2006-cı ildə mən mərhum Xanzadə Əliyevin əlyazmalarını kompüterdə yığmışam. Şerlər çətin oxunan xətlə şagird dəftərinə yazılmışdı, dörd yüz səhifdən artıq material vardı. Yığmaqdan əlavə, şerlərin ciddi redakdəyə ehtiyacı vardı və bunu da eləmişəm. Təxminə üç həftəlik iş. Sonra öz ayağımla aparıb cənab Əliyevə iş yerində vermişəm. Yadıma gəlmir ki, o mənə “sağ ol” demiş ola… Bizim qəzetdə cəmi bir adamın şerləri olunub – Xanzadə Əliyevin ki, bu da faktdır. Mən şadam ki, bu işi görmüşəm. R. Əliyevə görə yox. Mən bu işi mərhum Xanzadə Əliyevin qəhrəman şəhid oğlunun xatirəsinə həstr edirəm. İndi cənab R. Əliyev məndən nə istəyir? Mən onun atasının ölməyini hardan bilməliydim? Bəlkə o mənə Azərbaycana zəng vururdu? Yox, vurmurdu…

O ki qaldı onun “məqalələrini” çap etməməyimə, mən bilmirəm hansı məqalədən söhbət gedir. Bir dəfə türməyə səfərdən yazı olub, qoymuşam qəzetə. Özü də ciddi redaktə ilə. Çünki rusca mübtəda ilə xəbər uzlaşmırdı… Məqalə yazan dili bilməlidir. Yaxşı bilməlidir. Buna görə də filologiya fakultələri, jurnalist fakultələri mövcuddur…

O ki qaldı öz oğullarını Amerikada gizlədib vətənpərvərlikdən dəm vuran cənablar, onlara heç cavab vermək istəmirəm…

Mənə başsağlığı vermiş bütün insanlara minnətdaram.Verməyənlərdən də incik deyiləm. Anamın xatirəsinə hörmət, bu xatirəni yaşatmaq mənlikdir. Füzuli Hüseynov mənə yazmışdı ki, mənim yazdıqlarımda anamın xatirəsi yaşayacaq. Təvazösüz olsa da, mən Füzulinin sözlərini doğru sayıram.

Sizə isə, cənablar, baş sağlığı arzulayıram. Başı sağ olmayan adam başını itirmiş kimi olur.

Başınız sağ olsun!

20.09. 2015

P.S. Keçən il bu vaxtlar təşkilat qeybətlə yox, musiqi tədbirinə hazirlıqla məşğul idi. Təşəbbüsçüsü mən olduğum tədbir sentyabrın 30-da keçirildi…

X.X.