Tag Archives: Nərgiz Paşayeva

XALQ «İŞQAL»DAN QURTARDI. İNDİ «TƏXRİBAT»DIR…

Стандартный

Ильхам_Алиев

Son vaxtlar əlahəzrət prezident gözəl və qısa “işğal” sözünü işlətmir, bunun əvəzində çox da gözəl səslənməyən və uzun “təxribat” sözünü işlədir. Onun dalınca deputatlar, nazirlər, jurnalistlər və Eynulla Fətullayev, Mirşahin, Aynur Caçalqızı kimi millət fəxrləri də “təxribat” sözünü işlədirlər. Ancaq Azərbaycan xalqı, yəni sadə, məsum, təmiz qəlbli azəri xalqı başa düşmür ki, “təxribat” nədir və “işğal”dan nə ilə fərqlənir.

Sizdən nə gizlədim, mənə də Azərbaycandan çoxlu zəngər olurdu, soruşurdular ki, Mirzə, axı biz qalmışıq məəttəl, bu “təxribat” nə olan şeydir axı, biz “İşğala” öyrəşmişdik, başımızı aşağı salıb birtəhər günümüzü keçirirdik. İndi bu “təxribat” gələndən yuxumuz pozulub, arvad ərə itaət eləmir, uşaq müəllimin üzünə qayıdır, koronavirus bizi öldrmədi, deyəsən bu “təxribat” bizi öldürəcək. Mirzə, bəlkə sən bilirsən: bu şoğərib o»təxribat» nə lan şeydir?

Mən də ora-bura özümü vurdum, prezident administrasiyasında olan tanışlarımdan bu məsələni soruşdu. Tanışlarım mənə Şeyx Allahşükür Paşazadənin çalmasına and içdirdilər ki, sirr öz aramızda qalacaq. Mən də and içdim. Ona görə də siz də gərək Şeyxin çalmasına and içsiniz ki, bu söhbət öz aramızda qalacaq.

Məsələ əslində sadədir. Bu şoğərib “işğal” sözünə əlahəzrət prezidentin dili gəlmirdi. Çünki onun ana dilində “ğ” səsi yoxdur. Ona görə də «işqal” deyirdi. Hər Hər “işqal” deyəndə də antimilli ünsürlər prezidentə gülür, onun nüfuzuna xələl gətirirdilər. Hətta Azərbaycan dilini gözəl bilən ermənilər də əlahəzrətə gülürdülər. Prezident bu nifrətamiz “ğ” səsinin öhdəsindən gələ bilmirdi. Ona görə də günlərin bir günü yığır Azərbaycanın bütün görkəmli yazıçılarını, filoloqlarını, akademiklərini və tələb edir ki, təcili “işqal” sözünü əvəz edən söz tapsınlar. Müxtəlif sözlər təklif olunur. Prezident yazıçıların ali baş komandanı Anarın və akademiklərin kralliçası Nərgiz Paşayevanın  təklif etdiyi “təxribat” sözünü bəyənir. Və o gündən “işğal” sözü “təxribat spzü ilə əvəz olunur…

Məşədi İbad deyirdi ki, hər gözəlin bir eybi olar, ancaq onun eybi eyibsizlikdir. Bizim prezident də eyibsiz gözəldir. Bircə bu şoğərib “ğ” sözünü tələffüz edə bilmir. Neyləsin, bu səs ana dilində yoxdur.

Hər halda Azərbaycan xalqı “işqal”dan qurtardı. Daha nyə ürəyinizi sıxırsınız?

Mirzə ƏLİL

21. 09. 2020, Samara

AYNUR CAMALQIZI HEYDƏR ƏLİYEVDƏN NƏ YAZIRDI…

Стандартный

“ATİLMIŞ VƏ UNUDULMUŞ QOCA

Aynur CamalqızıAynur CAMALQIZI:

“Heydər Əliyev də nə sələflərindən, nə də xələflərindən xüsusi nəyləsə fərqlənmir, elə onlar kimi şərəfsiz, alçaq və əclaf olub…”

“HARAMDAN HARAMZADA TÖRƏYİR!!!”

Hələ 93-cü ildə Azərbaycan efirində gözləmədiyim halda və ampluada gördüyüm gündən anlaya bilmirəm ki, Heydər Əliyevi “sevən”, onu “dahi”, “uzaqgörən”, “dünya şöhrətli”, “qeyri-adi zəkalı”, “qeyri-adi şəxsiyyət” sayan kəs doğrudanmı səmimidi?..
heydər əliyevMən bu cür adamların səmimiyyətinə həmişə şübhə eləmişəm. Bu gün də şübhəliyəm.
Mən Heydər Əliyevi səmimiyyətlə sevməyin, ona səmimiyyətlə pərəstiş etməyin mümkünlüyünü ağlıma sığışdıra bilmirəm.
Ona görə ki, bu adamın otuz dörd illik idarəçiliyi insanları xof və qorxu içərisində saxlamaqla, yalanı, iftira və şəri adi HƏYAT TƏRZİnə çevirməklə özünü göstərib! Bəlkə heç düşünməyib ki, o, qorxu, həyəcan və əzabın böyütdüyü gözlərdə böyük görünüb. Zor və xof olan yerdə sevgi ola bilməz!
Heydər Əliyevi qeyri-adi şəxsiyyət sayan hər kəsə xatırladıram: rüşvətxorluğu, korrupsiyanı, saxtakarlığı, əxlaqsızlığı, mənəviyyatsızlığı, terroru, təzyiqi, təhdidi, yalanı, iftiranı, şəri zorla insanların məişətinə daxil eləmək qeyri-adi üstünlük sayılmamalıdı. Bu, alçaqlıqdı, şərəfsizlikdi, əclaflıqdı ki, bu da bütün diktatorlara xas xüsusiyyətdi. Heydər Əliyev də nə sələflərindən, nə də xələflərindən xüsusi nəyləsə fərqlənmir, elə onlar kimi şərəfsiz, alçaq və əclaf olub…
Məmləkəti yanı üstə qoymaq, torpaqları işğal altında olan insanları “atəşkəs” yuxusuna vermək, “nə sülh, nə müharibə” siyasəti ilə ev-eşiyi, yurd-yuvası, namusu-irzi yağmalanan, təhqir olunan əhalini çərlədib öldürmək, altı mindən artıq əsgər və zabitin qətlinə müəlliflik eləmək “dahi”lik hesab oluna bilməz. Bu, millətin qanına yerikləməkdi, qanına susamaqdı, soyqırımdı, qətliamdı! Bu adam 34 il ərzində Azərbaycan xalqına qarşı elan olunmamış müharibə aparıb. Bədbəxt insanları dərdlərinin havasına oynadıb. Milləti çörəklə imtahana çəkib, qarşısında diz çökdürüb, sındırıb, əyib, istədiyi formaya salmağa çalışıb…
Nəticə göz qabağındadı: ortada səkkiz milyonluq bir millətin qarşısıalınmaz kini, nifrəti, göz yaşı…
Məmləkəti Heydər Əliyevin yalnız özünə deyil, bütövlükdə klanına, tayfasına bu və digər formada bağlılığı olan hər bir adama ünvanlanan nifrət titrədir. Bu nifrəti nəyləsə önləmək mümkün görünmür.
heydər əliyev yıxıldı
Heydər Əliyev gecikib, çox gecikib. Tanrı və Azərbaycan xalqı qarşısında günahlarını boynuna almaqla, əfv olunmasını diləməklə, bəlkə də normal bir ölüm qazana bilərdi. Fəqət ona nə ölü kimi ölü, nə də diri kimi diri demək olur…
Nəslinin və siyasətinin davamçısı sayılmalı olan oğulun əməlləri də əslində, hətta doğulma ili saxta olan, dəqiq bilinməyən bu ömrün, bu yaşamın məntiqi nəticəsidi.
Heydər Əliyevin oğlu məhz belə olmalıydı: fərsiz, bivec, nüfuzsuz, boz sifətli…
Heydər Əliyevin oğlu məhz belə tanınmalıydı: qumarbaz, əyyaş, qadın düşkünü, pleyboy…
Heydər Əliyevin oğlu atasının nəşinə yiyə durmaq, yas mərasimi düzənləmək əvəzinə qol götürüb oynamalıydı. Oynayır!
Ruhu o dünya ilə bu dünyanın arasında çarpışan, üsyana qalxan atası ilə telefonla danışmasından dəm vurmalıydı. Vurur!
Yaslı günlərinin sükutunu toyxana müğənnilərinin diringiləriylə pozmalıydı. Pozur!
Heç nəyə təəccüblənmək lazım deyil. Hər kəs əkdiyini biçir.  HARAMDAN HARAMZADA TÖRƏYİR!!!
Heydər-İlham-1Bir neçə ay öncəyədək Azərbaycana meydan oxuyan Heydər Əliyevdən qalan budu: bir ovuc təəssüf…
Heydər Əliyev artıq Azərbaycan insanının xatirində belə yaşayır: unudulmuş və atılmış qoca…
Bu, əslində dəhşətlidi, çox dəhşətli taledi. İki övlad atasının, bir dövlətin başçısının, YAP-çı təbirincə desək, “dünya” boyda şöhrətin yiyəsinin nəşinə yiyə çıxan yoxdu. Bütün doğmaları, əqidə yoldaşları onun ölümüylə də spekulyasiya eləməklə, özü kimi alçaq varisi, əsrin yeganə avantüristi kimi, tərcümeyi-halını daha da zənginləşdirməklə məşğuldu.
heydər əliyev GENERALTaleyin bu sonluğu qoca KQB generalının “uzaqgörən”liyini xatırlamaq üçün heç bir əsas vermir: dədənin meyiti ortada, oğul prezidentlik iddiasında! Bu, hansı əxlaqın, hansı mənəviyyatın göstəricisidi, Tanrım?..
Mən alnına bu yazı yazılan Heydər Əliyevə acıyıram! Anılası, öyüləsi, fəxr ediləsi, həsəd aparılası tale deyil!
Qan üzərində qurulan təxti-səltənət dağılır…
Torpaq da üsyan eləyir; “məni murdarlamayın”, – deyir…”

“Yeni Müsavat”, 11 oktyabr 2003-cü il, №275(2202)

http://www.facebook.com/notes/great-peoples-movement-böyük-xalq-hərəkatı/atılmış-və-unudulmuş-qoca/372771396080132

AYNUR CAMALQIZI, BƏLKƏ BİR AZ YAVAŞLIYAQ???!!! – I yazı

Газета ОЧАГ 2014-06

Стандартный

СКР2014-06очаг6_2014