Category Archives: Azərbaycan

MƏHƏRRƏM ƏLİYEVİN ƏSGƏR GETMƏKLİYİ

Стандартный

məhərrəm_əliyev.jpg

Məhərrəm Əliyevin hərbi işlər üzrə prezident köməkçisi təyin edilməyini onun doğma kəndi Maxtada bir az yanlış başa düşüblər, yəni kənd adamları, xüsusən arvadlar yanlış başa düşüblər. Onlar elə biliblər ki, prezident İlham Əliyev onu əsgər çağırıb və bu gün-sabah göndərəcək Qarabağa. Və Maxta arvadları kəndin şadlıq evinə yığışıb bir şivən qoparıblar ki, səsləri gedib Ermənistana gedib çatıb. Ermənilər də fikirləşiblər ki, yəqin Vasif Talıbov dünyasını dəyişişib.

Maxta arvadları isə üz-gözlərini cıraraq ağlaşıblar:

— Məhərrəm müəllimi saldat aparacaqlar, vay!

— Məhərrəm müəllimi uçtel aparacaqlar, vay!

— Məhərrəm müəllimi nadzor aparacaqlar, vay!

— Ay Məhərrəm müəllim, kaş sən elə sovetin vaxtında əsgər gedəydin! O vaxt əsgərliyini çəksəydin, indi İlham Əliyevin sənə gücü çatmazdı!

— Ay qız, Məhərrəm müəllimi saldat göndərən İlham Əliyev deyil, Mehriban xanımdır. Biz naxçıvanlıları onun gözü götürmür!

— Ay Məhərrəm müəllim, sən heç institut da qurtarmamısan, il yarım gedirsən, bacın qurban!

— Ay qız, necə institut qurtarmayıb? Sovetin institutunu qurtarmamışdımı?

— Ay qız, o institut qiyabi idi, yalançı institut idi, kimdi onu sayan?

— Ala gözlü Məhərrəm,
Şirin sözlü Məhərrəm.

Görüm heç yarımasın,

Səni əsgər göndərən…

— Ay qız, ürəyimin başı soyuldu. Dayan, birini də mən deyim.

— Enli kürək Məhərrəm,
Yoğun bilək Məhərrəm.

Bizə Qarabağda yox,

Burda gərək Məhərrəm.

— Ay Məhərrəm müəllim, sən yetmiş yaşında tüfəng atmağı necə öyrənəcəksən? Ay zalım dünya! Ətirli yorğan-döşəyə öyrəşən insan, indi səngərdə nə qayıracaq!

— Ay qız, deyirəm çörək tapmayan qədər kasıb-kusub var ki, özləri Allaha yalvarırlar ki, uşaqları əsgər getsin, hökumətin çörəyini yesin. Niyə bizim Məhərrəm müəllimdən yapışıblar, onun çörəyini iranlılara versın, küçələrdən yığışarlar.

— Özü də halal çörək. Məhərrəm müəllim həmişə halal yeyib…

Beləcə Maxta arvadları bir neçə saat ağlayıb-sızlayıblar. Şama yaxın onları axtarıb Şadlıq sarayında tapan ərləri başa salıblar ki, Məhərrəm müəllim əsgər getmir, onu bütün əsgərlərin böyüyü qoyublar…

Deyilənə görə, arvadlar ordan qalxıb məscidə gediblər, nəzir verib Məhərrəm müəllimin canına dua elətdiriblər…

Biz də Məhərrəm müəllimin əziz canına dua eləyirik, öz başımıza isə kül sovururuq.

O ki qaldı ermənilərə, kirvələr indiyəcən çaş-başdırlar, bilmirlər Maxtada arvadlar niyə ağlayırmış, Vasif  Talıbov dünyasını dəyişib ya ayrı bir şey olub. Geci-tezi ancaq biləcəklər Məhərrəm Əliyevin hərbi müşavir təyin olunmağını. Onda yüz faiz şalvarlarını isladacaqlar.

Gülməkdən…

Mən Mirzə Əlil isə şəxsən belə fikirləşirəm ki, daha Azərbaycanla Ermənistan arasında müharibə olmayacaq. İlham Əliyev özü Ermənistanın rəhbəriylə vuruşacaq. Yəni yumruq davası olacaq. Qoyacaqlar bir-birlərinin ənginə.  Ona görə Məhərrəm Əliyevi özünə köməkçi götürüb. Çünki Məhərrəm Əliyev hərbiçi olmasa da, polis olub, yumruq davasından başı yaxşı çıxır…

Mirzə ƏLİL

30.11. 2019, Samara

23 NOYABR 1919 — ERMƏNİSTAN-AZƏRBAYCAN SAZİŞİ

Стандартный

Azərbaycan-Ermənistan sazişi, Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti ilə Ermənistan Demokratik Respublikası arasında imzalanan saziş.

Noyabrın 23-də Tiflisdə imzalanmışdır. Cənubi Qafqazda müstəqil respublikalar yarandıqdan sonra qarşıda ərazi-sərhəd məsələlərinin həll edilməsi məsələləri dururdu. Ermənistan Respublikası istər Azərbaycana, istərsə də Gürcüstana qarşı ərazi iddialarını təcavüzkarlıq və etnik təmizləmə siyasəti ilə həyata keçirməyə çalışırdı. 1919-cu ilin payızında Ermənistanın Azərbaycana qarşı ərazi iddiaları daha kəskin şəkil aldı. Azərbaycan hökumətinin dövlətin ərazi bütövlüyünü qorumaq üçün həyata keçirdiyi tədbirlər ermənilərin hərbi-diplomatik fəaliyyətini puça çıxardı.

Sazişin imzalanması

Nesib_bey_Yusifbeyli_(Mucadile._Birinci_Hisse._Istiqlalin_Beshiyi_(2006))

Nəsib bəy Yusifbəyli

ABŞ-ın və İngiltərənin Qafqazdakı nümayəndələri bölgədə hərbi vəziyyətin kəskinləşməsinin Paris Sülh Konfransının işinə maneçilik göstərəcəyi barədə narahatlıqlarını Azərbaycan və Ermənistan hökumət başçılarına bildirdilər. ABŞ nümayəndəsi C.Rey tərəflər arasındakı mübahisəli məsələləri dinc yolla həll etmək üçün Tiflisdə konfrans keçirilməsini təklif edirdi. Noyabrın 20-22-də Tiflisdə Azərbaycan və Ermənistan hökumət başçıları Nəsib bəy Yusifbəyli və Aleksandr Xatisyanın başçılığı ilə nümayəndə heyətlərinin görüşləri keçirildi. Noyabrın 23-də isə vasitəçi-təminatçılar olan müttəfiqlərin Qafqazdakı Ali komissarının müavini C.Rey və Gürcüstan xarici işlər naziri Y.Gegeçkori iştirakı ilə tərəflər arasında saziş imzalandı. Saziş beş maddədən ibarət idi:

Ermənistan və Azərbaycan hökumətləri baş verən toqquşmaları dayandırmağı və yenidən silah gücünə əl atmamağı öhdələrinə götürürüdülər.

Tərəflər Zəngəzura gələn yolların düzəldilməsi və açılması, bu yollarda hərəkətin təhlükəsizliyi üçün təsirli tədbirlər görülməsinə razılaşırdılar.

Tərəflər sərhədlər haqqında məsələlər də daxil olmaqla, bütün məsələləri dinc yolla həll etməyi öhdələrinə götürürdülər. Dinc yolla razılıq əldə etmək münkün olmadıqda isə, hər iki tərəf Amerika polkovniki Reyi münsiflər məhkəməsi sifəti ilə bitərəf şəxs kimi qəbul edir və onun qərarlarını məcburi yerinə yetirməyə razılaşırdılar.

Noyabrın 26-da Bakıda Azərbaycan-Ermənistan konfransının keçirilməsi qərara alındı.

Saziş imzalandığı gündən qüvvəyə minirdi. Parlamentlərin təstiqindən sonra isə hüquqi qüvvəyə minirdi.

Lakin real tarixi faktlar göstərdi ki, Ermənistan bu sazişlə üzərinə düşən öhdəlikləri yerinə yetirmədi. Erməni tərəfinin günahı üzündən noyabrın 26-da keçirilməsi nəzərdə tutulan Azərbaycan-Ermənistan konfransı yalnız dekabrın 14-21-də baş tutdu. Bu konfransda da əməli qərarların qəbul edilməsi mümkün olmadı. 1920 ilin aprelində aparılan müzakirələr də müsbət nəticə vermədi.

СОБОЛЕЗНОВАНИЯ ХУДУ КЕРИМОВУ

Стандартный

kaaba.jpg

Семья нашего друга, предпринимателя из Красноярского района Худу Керимова, понесла тяжелую утрату. В селе Меликли Зардобского района Азербайджана ушла из жизни любимая мать и бабушка Тават ханым. Выражаем глубокие соболезнования Худу Керимову, всем родным и близким покойной.

Krasnı Yar rayonunda yaşayan həvətənimiz Xudu Kərimova ağır dərd üz verib. Anası Tavat xanım  Zərdab rayonunun Məlikli kəndində vəfat edib.

Dostumuz Xudu Kərimova, mərhumun bütün yaxınlarına dərin hüznlə başsağlığı veririk.

Allah rəhmət eləsin!

РАМИЗ МЕХТИЕВ ПРЕЗИДЕНТ АКАДЕМИИ: ПЕПЕЛ НА НАШИ ГОЛОВЫ…

Стандартный

Ramiz_Mehdiyev.jpg

Ильхам Алиев продолжает омолаживать кадры. Сменился президент Академии наук. Новым президентом стал Рамиз Мехтиев, который аж на целых четыре года моложе предыдущего. Рамизу Мехтиеву всего 81 год. Мужчина в полном расцвете сил. Всегда во время говорит няньке, когда ему пописать хочется, и когда по большому сходить. Не подводит.

Как говорил поэт Алешковский про другого великого деятеля, товарищ Мехтиев большой ученый и в оппортунизме знает толк. Его кандидатская диссертация так и называлась: «В. И. Ленин о взаимосвязи национализма и оппортунизма». Чему была посвящена докторская диссертация, не сообщается. Но сама диссертация защищена в 1993 году. Как раз в то же самое время, когда армяне интенсивно наступали и брали район за районом. Восемнадцатилетние парни защищали родину, как могли. И гибли. А Рамиз Мехтиев защищал свою докторскую дисертацию.

Как говорится, пепел на голову, народ, если у тебя такие ученые…

В Википедии сообщается, что Рамиз Мехтиев является членом Нью-Йоркской академии наук аж с 2001 года. Прочитав это, испытываешь настоящий шок. Чуть-чуть оправившись, думаешь: что же такое, кроме оппортунизма, изобрел Мехтиев, что стал членом академии Нью Йорка? Потом находишь статья об этой академии и узнаешь, это никакая не академия, а одно название, а вступать в нее может любой, заплатив определенную сумму. И платить надо каждый год.

У Рамиза Мехтиева, конечно, деньги есть. У него море денег. Часть моря тоже у него есть. Он любое звание может купить. Но не все звания продаются. К счастью…

А стать в Азербайджане академиком… Для этого ученым не обязательно быть. Обязательно быть уроженцем нахчывана, членом клана Алиевых или Пашаевых…

Или быть автором диссертации о Ленине…

Пепел на твою голову, академия…

Пепел на твою голову, народ мой!

Пепел на мою голову, что дожил и до такого…

Как бы это цензурно, не матерно выразить… До такого оппортунизма, что ли?

Прости, господи…

Мирза АЛИЛ

23. 10. 2019, Самара

ƏLİ KƏRİMLİNİN MAŞINA AĞIR XƏSARƏTLƏR YETİRMƏKLİYİ

Стандартный

Əli-Kərimli.jpg

Günlərin bir Günü Əli Kərimli evdən çıxır ki, mitinqə getsin. Hökumət adamları da həmişə Kərimlinin qapısında farağat dayınırlar ki, qulluğunda olsunlar. Onlar müxalifət liderini görüb qabağını kəsirlər ki, Əli bəy, qulluğunda olaq, hara təşrif buyurursunuz, bəs minin maşına, aparaq. Əli bəy deyir ki, yaxında mitinq var, ora gedirəm, ancaq mən maşına minmirəm, həkim buyurub ki, piyada gəzim. Hökumət adamlarının böyüyü deyir ki, ay Əli bəy, həkim piyada gəzməyi asudə vaxtında buyurub, sən mitinqə gedirsən, gəl min maşına, birdən yubanarsan. Əli bəy yenə deyir ki, yox, piyada gedəcək. Hökumət adamları elə bilirlər ki, Əli Kərim utandığından maşına minmk istəmir. Nəzakətlə qoluna girib ədəblə maşına mindirirlər. Ancaq maşına minən kimi elə bil Əli Kərimlinin başına hava gəlir, başlayır hökumət adamlarına və maşının ora-burasına kəllə atmağa. Bu hökumət adamları hamısı yaxşı təlim gördüklərinə görə kəllə onlara bir şey eləmir, ancaq maşın çox zərif, incə-mincə  olduğundan ağır xəsarətlər alır. Şahidlərin dediyinə görə, aldığı zərbələrdən maşın altını bulayıb — benzin, yağ qarışıb bir-birinə…İndi maşının vəziyyəti orta ağırlıqdadır. Yaxşı mütəxəssislər, o cümlədən xaricdən gələnlər maşına baxıblar, tezliklə konsilium olacaq. Hələlik baxıb başlarını bulayırlar. Möhtərəm prezident iki dəfə zəng vurub maşının vəziyyətini soruşub. Baş nazir Əli Əsədov şəxsən maşına baş çəkib və onun zədələrinə baxanda elə kövrəlib ki, şalvarınacan isladıb…

Neçə ildir Əli Kərimli haray çəkir ki, ona xarici pasport vermirlər, xaricə buraxmırlar. Özünüz deyin, belə adamı xaricə necə buraxmaq olar? Deyək ki, Əli Kərimliyə pasport verdilər, o da gedib oturdu Bakı-Paris təyyarəsinə. Birdən təyyarədə başlasa kəllə atmağa, onda necə? Yenə kəlləni yerdə atsa, yaxşıdır. Birdən cinləri göyün üzündə oyansa? Təyyarə kəllə-mayallaq yerə gəlməzmi?

Yox, bu adama pasport vermək olmaz. Bu adamın şəxsiyyət vəsiqəsi də gərək alına və evdən çıxmağına icazə verilməyə. Bu hələ İlham Əliyevi debata çağırır! Nə debat, a kişi! Əlahəzrət prezident səninlə ingiliscə, fransızca fəlsəfə danışacaq, sən də ona kəllə atacaqsan? A kişi, şərini millətdən uzaq elə, get kəlləni evində at!

Əli Kərimlinin ağır xəsarət yetirdiyi maşını söhbəti isə bütün dünyaya yayılıb. Hətta Ermənistannın xaric işlər naziri Məmmədyarovla son telefon söhbətində heç Qarabağdan danışmayıb, elə  maşının vəziyyətini soruşub, özü də ətraflı.

Deyirlər erməni pisdir. Hamısı pis deyil! Bizdən ötrü ürəyi yananlar da var!

 

Mirzə ƏLİL

21.10. 2019, Samara

ŞƏHİDLƏR: MAHİR İMAMQULİYEV

Стандартный

Mahir_İmamquliyev.jpg

Mahir Cəlil oğlu İmamquliyev (d.15 oktyabr 1972ÇaylıAzərbaycan SSRSSRİ — ö. 17 noyabr 1992QızılqayaAzərbaycan) — Azərbaycan Milli Ordusunun əsgəri, Tərtər batalyonunun üzvü, Qarabağ müharibəsi şəhidi.

SOCAR, QARABAĞ VETERANLARI VƏ PORNOQRAFİYA

Стандартный

QARABAĞ VETERANI.jpg

Qarabağ veteranları ilə SOCAR işçilərinin və polislərin toqquşmasını göstərən çəkilişlər ağır təəssür yaradır.

FB-da mənimlə “dost”luqda olan bir neçə nəfərin yaydığ videoda toqquşmadan daha təsirli çəkənin söyüşləridir. Hiss olunur ki, kişi söyüş azarlısıdır, söyməkdən həzz alır, yəqin ki səhər yerindən durandan gecə yuxuya gedənəcən ağzı söyüşlə açılır və bu insan hamını söyür: məmuru, polisi, qonşunu, uşağının müəllimini, televiiya aparıcılarını, arvadının vaideynlərini və bütün yaxın qohumlarını. Və bu videonu çəkəndə ürəkdən söyüb, çünki bilib ki, bu pornoqrafiyanı İnternetdə arvadlar və azyaşlı qızlar da görəcək və eşidəcək.

Qarabağ veteranlarının SOCAR-la və polislə toqquşması neft şirkətinin qanunsuz saydığı evlərə görə baş verib. Yəni Qarabağ evləri öz evlərini qoruyurlar.

Bəs hanı onların arvadları, uşaqları? Yəqin cavanlarının valideynləri var, hanı onlar? Niyə şirkət adamlarının, polisin qabağına mütəşəkkil, həm də sivil şəkildə, ailəliklə çıxmırlar?

Bu sualın qabağında videonu çəkən cənab deyər ki, polisin qabağına arvadların çıxmağı bizim qeyrətimizə sığışmaz.

Bəs o söyüşləri video ilə yazıb milyonların, o cümlədən azyaşlı qız uşaqlarının istifadəsinə vermək sizin qeyrətinizə necə sığır?

Qarabağ əlilinin evi olmalıdır. Bu, şübhəsizdir. Yəqin ki, cəbhədə ciddi xəsarət alanların mənzil təminatı qanunvericilikdə nəzərdə tutulmalıdır ki, belə acınacaqlı, dövlətə, onun rəhbərinə başıucalıq gətirməyən səhnələr yaranmasın.

Bir şey var:  qanunsuz tikinti aparmağa gərək heç kim tərəfindən yol verilməyə. Yəni bu məsələdə prezidentin də, Allahşükür Paşazadənin də, Ramiz Mehdiyevin də, Qarabağ veteranlarının da başqalarından üstünlüyü olmamalıdır.

Və “qazi” haqqında. Azərbaycan dilinin  fonetikasına yad olan bu ərəb sözünü osmanlıların güngörməzlərini öpməyə hazır həmvətənlərim dilimizə soxublar. İndi “qazi” sözünün türk dilindəki mənalarına baxın:

gazi — is., din b., Ar. ġāzī 1) Müslümanlıkta düşmanla

 savaşan veya savaş yapmış kimse Gazi Baba, 

etrafında binlerce gazi ile bir tepede yatardı.

2) Olağanüstü yararlıklar göstererek düşmanı yenen

 komutanlara devlet tarafından verilen onur.

Yəni ki, ilk mənasına görə bu ərəb sözü qəzavət iştirakçısına aiddir.  Yəni ki, bu “qazi”ni türk sözü sayanlar cahil və heyvandırlar. İzahdakı son sözə baxın: “onur”. Bunu da bəlkə türk söz sayan olar. Xeyr, bu, fransız sözüdür (l’honneur).  Türklərin öz dillərinə saldığı yüzlərlə, minlərlə fransız mənşəli başqa söz kimi. Bizdə isə ərəbi söyənlər, az qala “kitab”, “elm” kimi sözlərdən imtina etməyə hazır olanlar “qazi” ərəb sözünü türk sözü kimi əzizləyib Qrabağ veteranlarının ora-burasına yapışdırırlar…

Üzeyir Hacıbyəyov hələ 20-ci əsrin əvvəllərində osmanlıpərəstləri elə mələdib ki, dəymişləri qalıb, kallarını töküblər.

“Qazi” sözünü də Üzeyir bəy əbədiləşdirib: “Gedin, gedin qaziyə deyin, qoy kəbini kəssin…”

X.X.

01. 10. 2019, Samara

ŞƏHİDLƏR: MAYOR AQŞİN ABDULLAYEV

Стандартный

Aqşin_Abdullayev.jpg

Aqşin İsmayıl oğlu Abdullayev (d. 1 oktyabr 1982ŞəkiAzərbaycan — ö. 25 fevral 2017XocavəndAzərbaycan) — Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin zabiti (mayoru). 2017-ci ildə AzərbaycanErmənistan təmas xəttində ermənilərin təxribatının qarşısını alan zaman şəhid olub, «Şücaətə görə» medalına layiq görülmüş ilk hərbçi[1].

Aqşin Abdullayev 1982-ci il 1 oktyabrda Şəki rayonunun Kiş kəndində anadan olub. 1988-ci ildə Şəki rayonu, 4 saylı Kiş kənd orta məktəbinə 1-ci sinfə daxil olmuşdur. Məktəb illərindən onun arzusu hərbçi olmaq idi. 1999-cu ildə orta məktəbi əla qiymətlərlə bitirən Aqşin həmin il Bakı Ali Hərbi Məktəbinə qəbul olmuşdur. 2003-cü ildə Ali Məktəbi qurtarmış və növbəti bir ildə TTM-də (Tədris Təlim Mərkəzi) təhsil almışdır. Aqşin 2004-cü ildə ailə həyatı qurmuşdur. Onun Amin, Nərmin və Ömər adlı üç övladı var. Read the rest of this entry

ОВАНЕС

Стандартный

Шел я сегодня по Ленинской улице в старом городе. Недалеко от Алабинского музея пожилой мужчина у боковой стены примыкающего к тротуару здания пожилой мужчина работал штукатур, пожилой худой мужчина невысоко роста. Когда я сравнялся с ним, он обернулся и, так получилось, что оба одновременно кивнули друг другу. Я, замедлив шаг, посмотрел на стену, в это время штукатур тихо спросил меня: «Не армянин?» Я ответил, что нет, я азербайджанец. Мне показалось, что мужчина обрадовался. Во всяком случае он, улыбнувшись, остановил работу и на чистом азербайджанском языке сказал:

— Я ваш язык хорошо знаю.

— А вы из Азербайджана?

— Нет, я родом из Грузии, из Гардабани. Ваш язык с детства знаю. А ты не из Кировабада?

— Нет, я из Сальяна.

— Сальян не знаю. А в Кировабаде бывал. На Гёк-гёль ездил…

— Все еще в Грузии живете?

— Нет, переехал в Армению лет тридцать назад. Жена из Кировакана была, она настояла.

—  Семья здесь?

— Нет, в Армении.

— Наверное, время от времени продлеваете разрешение на пребывание.

— Да, но теперь это стало легко. Каждый месяц посол Армении приезжает в Самару. Принимает в армянской церкви. Кому какая бумага надо, выдает. Если даже паспорт потерял, здесь можно восстановить. И все не дорого. Раньше в Москву надо было ездить, много платить.

— Нам бы так. Наши в Москву ездят.

— Как в Армении жизнь? Изменилось что-нибудь при Пашиняне?

— Он многих посадил… А так живется тяжело. Работы нет. Пенсии маленькие. У моей тещи трудовой стаж сорок один год. Русскими деньгами получает пять тысяч рублей.

— А в Гардабани чем занимались?

— На бетонном заводе работал. Хороший, мощный завод был. Я туда устроился сразу после женитьбы. Семью надо было содержать, а работу не мог найти. Один знакомый пристроил туда. Мало кто выдерживал, а я выдержал. Работа не очень тяжелая была, но ты никогда не знал, когда закончится рабочая смена. Пока на какой-то стройке срочно требовался бетон, работу нельзя было остановить. Но я очень хорошо зарабатывал. В советское время четыреста пятьдесят рублей было огромные деньги. Были и левые заработки. Мы с водителями продавали бетон на сторону. Водители на девяноста процентов были азербайджанцы. Было всего несколько грузин.

— Интересно, работает теперь тот завод?

— Нет, давно закрылся. Еще при Гамсахурдиа. Теперь в основном торговлей занимаются, многие в Турцию ездят, и так часто, что успели по несколько заграничных паспортов поменять. Что поделать, работы нет.

Я тут последние годы работаю с азербайджанцами.

— Проблем нет?

— Никаких. Все нормальные люди. Давно работаю с одним мужиком, Хасай его зовут.

— Хороший?

— Очень хороший. Добросовестный, честный. Если есть рубль, обязательно поделит пополам. Вместе обедаем. Он свою еду приносит, я свою, я хорошо готовить умею. Едим вместе…

Только расставаясь, спросил, как его зовут. «Ованес», — ответил штукатур, который со мной говорил на моем языке, с говором грузинских азербайджанцев, который я так люблю.

— Ованес, дайте-ка я вас сниму на телефон, — предложил я.

— В Интернете выложишь?

— Наверное, выложу. Хотя за это, может, меня убьют, — пошутил я.

Ованес, улыбнувшись, отложил инструмент и сел на старый пень…

OVANES

OVANES 2

30.09. 2019, Самара

NURƏDDİN XOCA! MƏN SİZİ ŞƏHİD ŞAİQ BƏŞİROVUN ÖLÜMÜNDƏ MÜQƏSSİR BİLİRƏM!

Стандартный

 

Nurəddin_Xoca.jpg

Bir həftə bundan qabağacan adını eşitmədiyim v, təbii ki, heç yerdə çəkmədiyim və yazmadığım Nurəddin İsmayılov (Xoca) məni öz saytında çox güman ki, Frenk Elkaponinin sifarişi ilə  “başı xarab” və “şərəfsiz” adlandırıb. Üstəlik sonra mənə yazır ki, “sən Ərəseyə qaçanda mən vuruşurdum”.

Onu deyim ki, mən Rusiyaya 1981-ci ildə gəlmişəm. O vaxtlar Azərbaycan teleiziyası ilə həftədə iki dəfə erməni verilişi gedirdi və Heydər Əliyevin sevimli müğənnisi Nairi Allahverdiyanın konserti olurdu. Yəni həyat gözəl idi. Nə qaçmaq? Süleyman Rüstəm cənnət görmək istəyənləri Azərbaycana çağırırdı…

İndi Nurəddin İsmayılovun qürrələndiy “meydan inqilabı” və müharibə haqqında mülahizələrim.

Məndə çoxdandır ki, “Meydan hərəkatı”na xeyli sual yaranıb. Yüz minlərlə adamın bir neçə il ərzində Meydana yığılıb durmağına ehtiyac vardımı? Bir göz qırpımında vətənpərvərə, millətçiyə dönmüş dünənki lotu-potuya etibar eləmək olardını? Sabir Rüstəmxanlıya etibar etmək olardımı? Vətənpərvər olsa da, ipinin üstünə odun yığmalı olmayan Xəlil Rzaya necə? Uzun illər araq xəstəsi olmuş ortabab dilçi və ondan da aşağı ədəbiyyatçı  Aydın Məmmədova necə? Bəs arxaik üslublu, arxaik düşüncəli Əbülfəz Əliyevə (Elçibəy)? Hələ mən Nemət Pənahov kimi tamamilə odioz şəxsiyyətləri demirəm.

Bu Meydana necə müsbət hadisə kimi baxmaq olar ki, bir neçə ilin duruşundan, yürüşündən, qırılışından sonra Rəhim Qazyev kimi cüvəllağılar,  İsgəndər Həmidov kimi başıpozuq və oğru milisioner yüksək və ən məsul vəzifələri alırlar? Bəs Hafiz Hacıyev? Necə olur ki, sifətində damğa yeri qalmayan bu üzdəniraq şəxsiyyət balıq naziri olur?

Bunlar heç. Necə olur ki, 20 yanvarda Meydan rəhbərlərindən heç birinin burnu da qanamır? Onların hamısı sadə qəlbli insanları tankların qabağına göndərib özləri arvadlarının qucağına girib yatmışdılar. Niyə və kimlər o insanları labüd ölümə göndərmişdilər? Onlar cinayət məsuliyyəti daşımırmı? Onlar ölənlərin ailələrinə kompensasiya ödəməlidirlərmi?

O ki qaldı müharibəyə, o, bizə qələbə və şərəf gətirmədi. Əlbəttə, qeyrətlə vuruşmuş, həyatlarını ya da sağlamlıqlarını vermiş bütün insanları xatirəsi qarşısında baş əyirəm və bu xatirənin saxlanması üçün səylər də edirəm. Ancaq bu müharibə qaçılmaz idimi?

Ermənilər Qarabağda Azərbaycandan ayrıldaqlarını 1988-ci ilin əvvəlində elan ediblər. Bizim üçün ən rasional qərar sitüasiyanın elə o şəkildə dondurlulmağı olardı. Qoy ayrı yaşasınlar. Ermənistanla yol da açsınlar. Biz də ətrafı möhkəmləndiririk. Belə yüz il və daha çox yaşamaq olardı. Bəlkə bizdə yüksək inkişaf, o cümlədən demokratik dəyşikliklər olsaydı, Qarabağ erməniləri qərarlarını dəyişərdilər. Ancaq Şuşa dağlarına “qrad”lar qoyub Stepanakerti atəşə tutmaq gec-tez faciə ilə nəticələnəkdi. Nəticələndi də. Onu deyim ki, “qrad”larla vurulan Stepanakertdən əhali qaçmadı, vurulmayan Şuşadan isə əhali qaçıb getmişdi…

Orda Rəhim Qazıyev hələ özünə qarşı sui-qəsd hoqqası da düzəltmişdi, altı əsgər ölmüşdü, özü sağ qalmışdı. O adamın yeri ömürlük türmədir…

Yəni “bəylər” bu müharibənin nəticələrini görməliydilər, ancaq nəinki görmürdülər, üstəlik Rusiyaya, İrana xox gəlirdilər.

İran kimi qüdrətli dövlətlə sərhədi söküb yıxan insanlarda ağıl var? Məsuliyyət hissi var?

İndi konkret Nurəddin İsmayılovun şücaətləri barədə. Bu barədə məlumatım yoxdur. Onu bilirəm ki, İsgəndər Həmidov və Nurəddin kimi adamlar küçələrdən, yollarda tutulan və təlim görməmiş kənd uşaqlarını cəbhəyə basırdılar və iki gündən sonra ölüm xəbərləri gəlirdi.

Bu gün şəhid Şaiq Bəşirovun doğum günüdür. 26 sentyabr 1974-cü ildə anadan olub, 18 yaşı tamam olan gün tutub aparıblar cəbhəyə. Apreldə vurulıub.

18 yaşında!

Hardaydı o meydana yığılan yüz minlərlə kişi ki, 18 yaşlı uşağı güllə qabağına verirdiniz? Çoxu da Sovet Ordusunda xidmət eləmişdi, indiyəcən sovet formasında şəkillərini İntetnetə qoyurlar. Hardaydılar? Meydana yığılıb kabab yeməyə, çəpik çalmağa, heyvərə nitqlərə, heyvərə şeirlərə qulaq asıb məzələnməyə nə vardı ki?

Nurəddin İsmayılov! Şaiq Bəşirovun ölümündə siz müqəssirsiniz!

Qürrələnməyin Qürrələnməli bir şey yoxdur!

Xeyrulla Xəyal

26.09. 2019, Samara