Author Archives: Xeyrulla Xəyal

About Xeyrulla Xəyal

Xeyrulla Xəyal (Süleymanov Xeyrulla Cahangir oğlu) 18 noyabr 1953-cü ildə Azərbaycanda, Salyan rayonunun Ərəbqardaşbəyli kəndində anadan olub. 1985-ci ildən Samarada yaşayır.

KRASNOYARSK, AYAZ MƏMMƏDOVA

Стандартный

ayaz_mamedov.jpg

Səhv etmirəmsə, 2014-cü ilin sonlarında ya da 2015-ci ilin əvvəlində yüksək rütməli bir məmur məni vilayət administrasiyana “dostcasına söhbətə” dəvət etdi. Kabinetinə girəndə stolunun üstündə “Ocaq” qəzetinin bir nüsxəsini gördüm. Oxu eynəyimi götürmədiyimə görə bilmədim hansı nömrədir. Məmur hal-əhval tutandan sonra mənə dedi ki, “sizdən şikayət gəlir” və qəzetin 4-cü səhifəsini göstərdi – İlham Əliyein şəkli ilə. Dedim ki, şikayəti İlham Əliyev edir? Məmur bunu eşidəndə bir az duruxdu, dedi yox, İlham Əliyev özü şikayət eləməyib, şikayəti “ictimaiyyətin nümayəndələri” ediblər. Mən də dedim ki, haçan İlham Əliyev şikayət eləsə, cavab verərəm, özü də şikayət gərəkhüquq orqanlarına oluna, icra hakimiyyətinə yox…

Qəzeti şikayətlə vilayət rəhbərliyinə çatdıranlardan biri, yeri gəlmişkən, mənim uzaq qohumum, sumqayıtlı İlhamə xanım idi. Deyirlər, indi xəstədir…Deyirlər, indi xəstədir… Məndən şikayətlə qubernator idarəsinə o qədər gedib ki, ürəyi üzülüb…

O ki qaldı mənimlə söhbət edən məmura, o, damdadır. Əlbəttə, mənə görə yox, işində xırda nöqsanlara yol verdiyinə görə…

Bu əhvalatı mənm yadıma Krasnoyarskda yaşayan Ayaz Məmmədov saldı. Bu kişi neçə gündür düşüb ortalığa ki, Xeyrulla Xəyal Azərbaycan dövlətini, prezidentini, ordusunu təhqir edir, gərək onun qabağı alına.

Ay kişi, ay Ayaz Məmmədov, İlham Əliyev sizi haçandan vəkil eləyib? Bəlkə siz Zakir Həsənovun vəkilisiniz? İlham Əliyevin məndən şikayəti var? Qoy özü desin. Zakir Həsənovun mənədə şikayəti var? Qoy mənə lap top atsın. Siz niyə özünüzü atmısnız ortalığa? İlham əliyevin əlində ordu, polis, kəşfiyyat, məhkəmələr, SOCAR, qaz, türkün sözü, ördək… Düzdür, leqal yolla o mənə heç nə eləyə bilməz, çünki mən qanun çərçivəsində qırağa çıxan heç nə eləməmişəm, eləsəm də, mənimlə Rusiya orqanları məşğul olarlar, çünki mən RF vətəndaşıyam… İstəsə, əlbəttə, İlham Əliyev mənə burda şər atdırıb tutdurar, maşınla vurdurar. Bunları eləmirsə, deməli, şikayəti yoxdur, varsa da, baş qoşmur, özünə sığışdırmır. Belədirsə, siz özünüzü niyə yırtırsınız?

Mən burda Putindən, Medvedevdən, qubernatorlardan, nazirlərdən felyetenlar yazıram. Yeltsin sağ olanda, ondan da yazırdım, o vaxtlar qəzetlər, yəni rus qəzetləri, mənə çörək pulu da verirdilər. Müxalifət, tənqid, hətta kəskin tənqid cəmiyyət həyatında sağlamlığın rəhnidir. Mənim İlham Əliyevə ehtiyacım yoxdur. Mən öz pensiyamla dolanıram. Ancaq İlham Əliyeevin mənə ehtiyacı var. Çünki o, mənim ana və ata vətənim Salyana Sədərək banditini başçı qoyanda mən yazırdım ki, belə olmaz, bu, xalqı söyməkdir… Mən yazıram ki, daxili işlər nazirinin oğlunu baş prokurorun müavini qoymaq olmaz, mən yazıram ki, ölkəyə əsil parlament lazımdır, əsil məhkəmə lazımdır… Məni çuğullayanlar gərək bunları çatdıra prezidentə. Çatdırırlarsa və prezident öz bildiyi kimi edirsə, deməli, mənim sözümün başına ip atmır. Belədirsə, ay Ayaz Məmmədov, Rusiyada yaşayan azərbaycanlı aferistlər, atançılar, arvadbazlar, tərəzi basanlar, qumarxanalardan, saunalardan əl çəkməyənlər niyə şıllaqlayırlar? Niyə siz onlara qoşulursunuz?

Şəklinizə baxdım, görürəm yeyib-içməyi sevirsiniz. Yeyin-için. İsrafçılıq eləməyin. Yoxsa özünüz bilirsiniz,  infarkt olur, insult olur… Adını çəkmək istəmədiyim fəsadlar da olur artıq çəkidəm. Özünüzü gözləyin… Prezidentin fikrini çəkməyin. Mən salyanlıyam. Yəni Bakıya sizdən yaxınam. Mənə sözü olsa, özü çatdırar…

Mirzə ƏLİL

01. 07. 2019
Samara

Реклама

ADİL FƏTULLAYEV, ŞƏHİD ANALARININ AHI SƏNİN BELİNİ QIRSIN!

Стандартный

Mənə Moskvadan Adil Fatullazadə məktub göndərib. Yazır ki, Fuad Abbasovu dəstəkləyir və və Fuad Abbasovun gördüyü iş səngərdə döyüşənlərin edəcəklərindən üstündür.

Yalançının lap…

fuad_abbasov 2.jpg

 

Ay Adil Fətullayev, səni 18-19 yaşlı şəhidlərin ata-ə analarının, bacılarının ahı tutsun, belini sındırsın! Sütül canı verməkdən, ölməkdən vacib nə ola bilər? Sən Moskvada can bəsləyirsən, kasıb-kusub uşaqları cəbhə bölgəsində sinələrini gülləyə verirlər, sən də utanıb-qızarmadan deyirsən ki, bir lotunun, aferistin gördüyü iş onların şəhidliyindən üstündür. Sənə ağır dərd üz versin, Adil Fətullayev, ağır yasa batasan ki, yaslı anaların nə çəkdiyini biləsən!

Arif Fətullayev yazır ki, Fuad Abbasov informasiya müharibəsi aparır. Nə infiornasiya müharibəsidir bu? Hər verilişdə bir ətək pul alıb ermənilərlə xoruz döyüşünə girirdi? Ya deyirdi ki, Azərbaycan ərazisi işğal olunub? Bu kimin üçün informasiyadır? Bunu kim bilmir? Sən bilmirsən vətənin işğall olunub? Oturmusan Moskvada, dalını qızdırırsan, gözləyirsən ki, lerikli, biləsuvarlı, salyanlı, neftçalalı, şamaxılı kənd uşaqları gedib cəbhədə ölsünlər? Torpaq otuz ildri gedib və həmişəlik gedib, çünki sən daban əlli altı qaçıb oturmusan Moskvada. Bəlkə işğaldan Azərbaycanda kiminsə xəbəri yoxdur? Bu, bir az biədəb olan Azərbaycan lətifəsinə bənzəyir. Kar haqqında. Yəni kara paya ilə…zad elədilər, dedi nə çaqqaçuqdur… Ermənilər otuz ildən çoxdur ki, Qarabağda dövlət qururlar, nəinki Qarabağda, hətta Zəngilanda, Qubadlıda bayram nümayişləri keçirirlər. Bundan kimin xəbəri yoxdur? Bu kimin üçün informasiyadır? Bir otuz il də otur Moskvada, bir otuz il də Fuad Abbasov kimi lotular və aferistlər Qarabağ adı ilə milyonlarla pul toplayıb televiziya şoularında ermənilərlə cikkildəşsinlər – bununla sənin topağın qayıdır? Şərəfin, namusun qayıdır?

Fuad Abbasovu sən necə dəstəkləyirsən? Onun dalını yuyursan ya cibinə pul qoyursan? Bəs o pulu sən niyə şəhid ailələrinə göndərmirsən? Niyə aferist Fuada milyonlar yığan Rusiya azərbaycanlıları yeganə oğullarını cəbhədə itirmiş ailələrə kömək eləmirlər?

Sən mənə deyirsən ki, “hansı hüquqla bu yazını yazmışam”. Canını da alıb yazmışam. Mənə yazmaq hüququnu Rusiya qanunları verir. Yoxsa mən Samarada da pul yığan “vor v zakon”lardan icazə almalıyam?

Sən bilirsən ki, Fuad Abbasov Samarada özü kimi bir aferistə video yazdırıb məni “vətən xaini “ adlandırıb?

Sən də Fuad Abbasov kimi Rusiyanı işğalçı sayırsan? Sayırsansa, niyə rədd olub getmirsən? Niyə Fuad Abbasov burdan cırmaqlaya-cırmaqlaya yapımışdı? Milyonlardan əli çıxdı? İndi getsin Azərbaycanda Aqil Abbasın rəhbərliyi altında soğan əksin…

Sən ermənilərlə vuruşmağa hazırsan? Bəs niyə vuruşmursan Moskvada? Sən ermənilərlə harda vuruşmaq istəyirsən? Ya ermənilərlə döyüş elə Rusiya kanallarının şoularında olmalıdır? Ya Qarabağı almaq üçün, idmançı tutduğumuz kimi, başqa ölkələrdən əsgər tutmalıyıq?

Otur yerində, məndən hüquq soruşma, mən sənin ailə üzvün, işçin, kiçiyin deyiləm. Mən Rusiya vətəndaşıyam və qanun çərçivəsində hərəkətdə sərbəstəm. Necə ki, sən Fuad kimilərin dalından öpməkdə sərbəstsən.

Mirzə ƏLİL

01.07. 2019, Samara

EŞQ OLSUN!

Стандартный

abbasov_fuad.jpgVətənpərvər jurnalist Fuad Abbasov Azərbaycana çatan kimi yenilməz Azərbaycan ordusu sıralarına yazılmış və könüllü olaraq cəbhə bölgəsinə yollanmışdır. Müdafiə naziri Zakir Həsənov Fuad Abbasova çavuş rütbəsi verib. Ancaq Abbasovyn tezliklə general olacağı gözlənilir. Çünki Rusiyada yaşayan və Fuad Abbasovu dəstəkləyən on minlərlə  osmanılar demişkən, azeri erkek Azərbaycana qayıdıb Fuad Abbasovun komandanlığı altında döyüşməyə və tezliklə bayrağımızı Yerevanda Paşinyanın başına sancmağa hazırdır. Bu ordu yığılan kimi Ali Baş Komandan Əlahəzrət prezident Fuad Abbasovun çiyinlərinə şəxsən general poqonları taxacaq.

İndi qalıb erməni işğalçıları ilə döyüşməkdən ötrü əldən-ayaqdan gedən, osmanlıların sözü olmasın, azeri erkekleri Rusiyadan Azərbaycana daşımaq. Bunun üçün qardaş və bacı Türkiyə öz təyyarələrini verməyə hazırdır.

Fuad Abbasov isə cəbhə xəttində döyüş şücaətləri göstərir. Qəhrəman jurnalistimizin yaxında olduğunu eşidən erməni işğalçı əsgərləri qorxudan şalvarlarını bulayır, postlarını qoyub qaçırlar.

Eşq olsun qəhrəman junalist Fuad Abbasova!

Eşq olsun Rusiyada Fuad Abbasovu dəstəkləyən azəri erkeklere!

Eşq olsun Zakir Həsənova!

Eşq olsun bomba naziri Mədət Quliyevə!

Vallah, elə bizim nazirlərimizin hamısı bomba nazirlərdir!

Xalqımız bomba xalqdır!

Eşq olsun!

Mirzə ƏLİL

27.06. 2019, Samara

MİLLİ QƏHRƏMANLAR: ƏLİF HACIYEV

Стандартный

Əlif_Hacıyev_(milli_qəhrəman)

 

Əlif Hacıyev (tam adı: Əlif Lətif oğlu Hacıyev; d. 24 iyun 1953XocalıAzərbaycan SSRSSRİ – ö. 25 fevral 1992XocalıAzərbaycan) — Azərbaycanın Milli QəhrəmanıQarabağ müharibəsi şəhidi.

 Əlif Hacıyev 1953-cü il iyunun 24-də Xocalı şəhərində doğulmuşdur.  Read the rest of this entry

APREL ŞƏHİDLƏRİ: SAHİL ŞİRİNOV

Стандартный

Sahil_Şirinov.jpg

 

Sahil Həsrət oğlu Şirinov (d. 24 iyun 1992QəbələAzərbaycan — ö. 2 aprel 2016Azərbaycan) — Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin zabiti (leytenantı). 2016-cı ildə Aprel döyüşləri zamanı şəhid olub, ölümündən sonra «Hərbi xidmətdə fərqlənməyə görə» III dərəcəli medalı ilə təltif edilib.

Sahil Şirinov 1992-ci ilin 24 iyun günündə Qəbələ rayonunun Bum qəsəbəsində anadan olub.2010-cu ildə Heydər Əliyev adına Azərbaycan Ali Hərbi Məktəbinə daxil olmuş, 2014-cü ildə Motoatıcı taqım komandiri ixtisası üzrə bitirərək leytenant hərbi rütbəsi almışdır.

Leytenant Sahil Şirinov 2016-cı ilin aprel ayında AzərbaycanErmənistan təmas xəttində baş verən atışma zamanı qəhrəmancasına şəhid oldu.

Aprelin 6-sı isə Sahil Şirinov doğulduğu Qəbələ rayonunun Bum qəsəbəsində son mənzilə yola salındı. Dəfn mərasiminə minlərlə rayon sakini ilə yanaşı, şəhidin qulluq etdiyi hərbi hissənin əsgərləri və zabitləri də qatıldı. Dəfn mərasiminin sonunda yaylım atəşi açıldı və leytenant Şirinov uğrunda şəhid olduğu torpağa tapşırıldı.

vikipediya

МАЯКОВСКИЙ В БАКУ

Стандартный

Majakovszkij.jpg 

1927

В Баку до выступления было два свободных дня. На них он и надеялся.
   Южное солнце быстро одолевало болезнь.
   В эти дни он работал над стихами о Баку. Маяковский жадно вбирал в себя новый Баку: осматривал улицы, новостройки, восхищался первой в Союзе электрической железной дорогой, новым трамваем, заменившим унылую конку, побывал на нефтяных промыслах в Сураханах, на заводах.
   И вместе с тем он ежедневно выступал: в Доме Красной Армии, на заводе имени Лейтенанта Шмидта, в рабочем клубе имени Шаумяна и у студентов, учителей… Read the rest of this entry

QARABAĞ ŞƏHİDLƏRİ: AQİL İSMAYILOV

Стандартный

Aqil_İsmayılov_(şəhid)

Aqil Ənvər oğlu İsmayılov  16 iyun 1968-ci ildə Şəmkir rayonunun Dəllər Cırdaxan kəndində anadan olmuşdur. Kənd orta məktəbini bitirdikdən sonra texniki peşə məktəbində təhsilini davam etdirmişdir. 1986-cı ildə orduya çağrılmış, Penza vilayətində hərbi qulluqda olmuşdur. Ordudan tərxis olunduqdan sonra yenicə təşəkkül tapan Azərbaycan Milli Ordusu sıralarına yazılaraq Vətənin müdafiəsinə yollanmışdır. 1994-cü il iyulun 4-də Gədəbəy rayonunun Qalakənd kəndi uğrunda gedən döyüşdə qəhrəmancasına şəhid olmuşdur. Evli idi. Bir qızı və bir oğlu var .

Vikipediya

ДНЕВНИКИ Ю. НАГИБИНА. ОБ АНДРОПОВЕ

Стандартный

nagibin

29 января 1984 г. 
   Весь мир болен – не в переносном, а в прямом смысле слова. Болен (похоже, безнадежно) и наш правитель. Не завершит он своей великой преобразовательной деятельности, хотя успел немало: окончательно испортил отношения с Америкой, приблизил войну, повысил стоимость почтовой марки на одну копейку, выпустил дешевую водку, которой народ присвоил его имя, напомнив о славной «рыковке», расстрелял директора Елисеевского магазина и снял вора Щелокова. Больше он ничего не успел, даже закончить дела Колеватова.

 

10-17 февраля 1984 г.

Сегодня с утра траурная музыка. Чуть больше года прошло, и опять перемена. На этот раз всё более смутно и непредсказуемо, чем в прошлом году.
   Странное состояние: ни скорби, ни злорадства, ни сожаления, ни надежд. Конечно, Андропов хотел что-то сделать: навести хоть какой-то порядок, изменить безобразное отношение к труду, к своим обязанностям, хотел пробудить чувство ответственности и стремление к новому, лучшему. Он не преуспел в этом, да и не мог преуспеть. Нельзя перестроить жизнь гигантской запущенной, разложившейся страны с помощью одних постановлений да ужесточения режима. Он решил «дать нам волю», опираясь только на КГБ. Что и говорить,- мощный союзник, великий рычаг прогресса, но одного этого мало. Зато он прикончил литературу. Думаю, что навсегда. Кому захочется оживлять этот труп, ведь без нее куда спокойнее.
 
   17 февраля 1984 г. 
   Существовал ли еще когда такой феномен, чтобы власть лезла к гражданам в душу, мозг, распорядок дня, чтение, постель, в задницу, наконец, и чтобы народ при этом настолько ее игнорировал, не замечал и не принимал всерьез? В этом есть что-то величественное. Обывателям (т. е. нормальным народным людям) наплевать с высокой горы, кто уткнулся в кормушку власти, есть ли у нас президент, или мы сироты, какая очередная ложь проповедуется с амвона, они настолько неотягощены внутренними обязательствами перед государством, что это почти свобода. Во всяком случае, внутренняя свобода. Американцев все-таки занимает, кто будет президентом, их тревожат военные ассигнования, волнует мировая обстановка. Нам на всё насрать. Мы так привыкли к лжи, что не верим в объективную реальность чего бы то ни было, кроме собственного быта, которого тоже нет. Вот уж воистину: «Мы живем, под собою не чуя страны». И дело-то, оказывается, вовсе не в Сталине. Он – просто крайнее выражение всех особенностей и тенденций этого строя. Как живет страна: продуктовые и транспортные муки, мавзолейные очереди и обувные магазины, телевизор, изредка кино и очень, очень много водки. Раз в году – отпускная страда. Всё. Да, еще возня с внуками, страдающими поголовно диатезом, желтухой и кретинизмом разного уровня.
   Конечно, среди людской несмети попадаются и такие, что читают, ходят в музеи и на выставки, даже иногда думают, но таких совсем мало. Я не говорю о тех, кто читает в метро, ломится на выставки Глазунова и Шилова, подлинных властителей дум,- это шваль, уж лучше бы забивали козла и дули водку.

ДНЕВНИКИ ЮРИЯ НАГИБИНА. О «НЕФТЧИ».

Стандартный

nagibin

Азебрайджанский ученый рассказал хорошую историю об Алиеве. Команда «Нефтяник» играет из рук вон плохо, ей грозит переход в низшую лигу. Алиев вызвал к себе команду вместе с тренерами и два часа вправлял им мозги.
   – Любит спорт? – спросил я.
   – Нет.
   – Любит футбол,- высказал предположение Косыгин.
   – Нет.
   – Любит команду,- догадался Стырикович.
   – Нет. Любит поговорить.
   – Ну а подействовала накачка? – спросил я.
   – Они играли очередную игру с «Пахтакором». Тот тоже плохо выступает в этом году.
   – Ну, и накостыляли ему?
   – Нет. Проиграли четыре – ноль.
   – Вот те раз? А чем тренер это объяснил?
   – Сказал, что не повезло…

декабрь 1982

ИЗ ДНЕВНИКОВ Ю. НАГИБИНА. О СЕРГЕЕ МИХАЛКОВЕ

Стандартный

nagibin.jpg

 

«Почему-то я ничего не написал о своем скандале с Кривицким из-за Михалкова. Это случилось дней десять назад во время тихой прогулки по территории здравницы – Кривицкий плохо ходит, хотя пьет по-прежнему хорошо. До этого мы уже подумывали о строительстве «моста дружбы» в духе Манилова и Чичикова. Он был на юбилейных торжествах Михалкова и умиленно рассказывал о них. Особенно тронул его тост юбиляра за жену, крепко покоробивший, как мне известно, всех остальных участников банкета. «Вот Наташа,- сказал растроганный чествованием Михалков,- знает, что я ей всю жизнь изменял и изменяю, но она уверена, что я ее никогда не брошу, и между нами мир-дружба». Я сказал, что никакого мира и никакой дружбы между ними нет и в помине, что Наташа жестоко оскорблена его поведением, что у нее происходили омерзительные объяснения с его бывшей гнусной любовницей, и что тост его гадок. Кривицкий аж перекосился от злобы. «В чем вы его обвиняете?» – сказал он дрожащим голосом. «В данном конкретном случае всего лишь в вызывающей безнравственности».- «Вот как! А вы, что ли, лучше его? О вас не такое говорили!» – «Оставим в стороне то, что я значительно раньше развязался с этим. Но когда я блядовал, то не руководил Союзом писателей, не разводил с трибуны тошнотворной морали, не посылал своих девок за государственный счет в Финляндию и Париж и сам не мчался за ними следом через Иран. А он развратник, лицемер, хапуга, „годфазер», способный ради своего блага на любую гадость».- «Кому он сделал плохо?» – «Не знаю. Но он слишком много хорошего сделал себе самому и своей семье. Его пример развращает, убивает в окружающих последние остатки нравственного чувства, он страшнее Григория Распутина и куда циничнее. Это о нем. Вам же в наших дальнейших разговорах, если они будут, я самым серьезным образом советую избегать трамвайного ораторского приема: „А ты кто такой?»». (1983)