AQİL ABBAS VƏ YAXUD EŞŞƏYİN YERİNƏ İNƏYİN ÖLMƏKLİYİ

Стандартный

2

Bu lətifəni uşaqlıqda eşitmişəm:

Bir kişi eşşəklə su ya odun gətirirmiş. Eşşək hər iki adddımda ayaqlarını dirəyir yerə, çökür, bir sözlə, sahibini mələdir. Kişi üzünü tutur göyə, deyir İlahi, səhər tövləni açanda görüm bu eşşəjk gəbərib…

Kişi güc-bəla eşşəyi gətirib salır tövləyə. Səhər tövləni açanda görür eşşək dimdik durub baxır gözünün içinə, yeganə inəyi isə böyrü üstə düşüb gəbərib. Kişi yenə əllərini göyə qaldırıb deyir: “İlahi, mən səndən eşşəyin xahişini eləmişdim, sən niyə bu uzunqulağı inəklə dəyişik saldın…”

Hər dəfə Aqil Abbasın adına rast gələndə bu lətifə yadıma düşür.

Yadınızdadırsa, mərhum Məmməd Araz öləndən sonra mamır olub Azəribaycanımızın qayasında bitmək istəyirdi. Bəlkə Məmməd Arazın poeziya dili mürəkkəb olduğundan ya ayrı səbəbdən Məmməd Arazın xahişi yuxarıda səhv başa düşülüb. Məmməd Araz mamıra yox, Aqil Abbas şəklində bir parça murdar şeyə dönüb yapışıb Milli Məclisin kreslosuna, on beş ildir qopmur…

Ona görə də görkəmli və “Şöhrət” ordenli Azərbaycan şair və yazıçılarından xahiş olunur ki, Tanrıya olan xahişlərini bir az aydın, dəftərxana üslubunda ifadə eləsinlər. Yoxsa onların da xatirəsi bir parça poxa dönüb yapışacaq bizim idarəçiliyə…

Mirzə ƏLİL

25.07. 2020, Samara

Обсуждение закрыто.