PROFESSOR RƏŞİD TALIŞİNSKİDƏN BİR XATİRƏ

Стандартный
PROFESSOR RƏŞİD TALIŞİNSKİDƏN BİR XATİRƏ

Məşhur Azərbaycan alimi, virtuoz travmotoloq-ortoped Rəşid Talışinski haqqında Vikipediyada Azərbaycan və rus dilində yaxşı məqalələr var, ancaq, təəssüf ki, onların heç birində doktor Şarovanın adı çəkilmir.

Rəşid Talışinski 30-50-ci illərdə Bakıda yaxşı tanınan veneroloq Rüstəm Talışinskinin oğludur. Sabir Talışinski danışırdı ki, hələ Bağırov dövründə respublika rəhbərliyindən olan adamlar xəlvətcə atasının yanında cinsi xəstəliklərdən müalicə olnurmuşlar… Rüstəm Talışinski avtomibil qəzasında həlak olub.

Rəşid kiçik yaşından anasız qalıb. Anasının atası Sovetdən qabaq böyük tacir imiş, ya iyirminci illərin axırında, ya da otuzuncu illərin əvvəlində ailəsini, o cümlədən Rəşidin anasını da götürüb köçüb İrana. Rəşid qalıb atasıyla. Doktor Rüstəm bir müddət sonra Omsk tibb institutunun məzunu, əslən samaralı olan göz həkimi Klavdiya Fleqontovna Şarova ilə evlənir. Doktor Rüstəmin Klavdiyadan üç oğlu olur: İsgəndər, Sabir, Əli (Oleq). Əlbəttə, doktor Şarova Rəşidə də analıq edir.

ДОКТОР ШАРОВА

Klavdiya Fleqontovna ömrünün çoxunu Xıllıda, sonra Salyanda yaşamış, burda göz xəstəxanalarına başçılıq etmiş və Azərbaycanın əməkdar həkimi adına layiq görülmüşdü. Yetmişinci illərin axırlarına yaxın bir neçə dəfə Salyana qonaq gəlmiş Rəşid Talışinskini görmək mənə qismət olub. Professor Rəşid Klavdiya Fleqontovnanı çox sevir, ona nəvazişlə, uşaqqlıqdan adət etdiyi kimi, “Koka” deyirdi. Doktor Şarova Rəşidi öz doğma oğlanlarından ayırmır, onun yüksəlişiylə fəxr edirdi.

                PROFESSOR TALIŞİNSKİDƏN BİR HEKAYƏ

        Rəşid Talışinski Bakıda tibb institutunu qurtarandan sonra üç il Tacikistanda işləmişdi. Salyanda qonaq olanda danışırdı ki, Tacikstana könüllü gedib. “Şəhərdə qalsaydım, nə öyrənəcəkdim? Əllinci illərdə aullarda hər cür xəstəliklə rastlaşmaq mümkün idi. Gənc həkimə də bu lazımdır”, -professor belə deyirdi.

Rəşid Talışinski ünsiyyətdə çox sadəydi, rus təhsilli olmasına, uzun müddət Ukraynada yaşamasına baxmayaraq, azərbaycanca gözəl danışırdı. Məzəli sözlü, hazırcavab adam idi. Professorun bir hekayəsi yaxşı yadımdadır.

“Mən Tacikstanda təzə işləməyə başlayanda gördüm ki, ən çox yayılan xəstəlik babasildir. Qadınlı-kişili hamıda vardı. Bunuhn səbəbini tezliklə öyrəndim. Bildim ki, aullarda “su başına” çıxanda su-zad götürmürlər, özlərini torpaqla sürtürlər. Başladım taciklər rasında aftafanı təbliğ eləməyə. Hamını da olmasa, çox adama aftafa götürməyi öyrətdim…”

X.X.

Обсуждение закрыто.