Daily Archives: 07.03.2016

7 MART 1908 — XALQ RƏSSAMI SALAM SALAMZADƏNİN DOĞUM GÜNÜ

Стандартный

Саламзаде Салам Абдул-Касум оглы

        ( 1908 — 1982), советский живописец. 

Народный художник Азербайджанской ССР

Окончил Азербайджанский художественный техникум (1929).

 От декоративно-обобщенной манеры изображения,отличающей ранние произведения

 («Ниточный цех», 1930, Азербайджанский музей искусств имени 

Р.Мустафаева, Баку), в зрелом творчестве Саламзаде 

перешёл к тщательной проработке форм, цветовойнюансировке

 («За водой», 1968, Картинная галерея Азербайджана,

 Баку; серия картин «По арабскимстранам», 1961-70).

 (7.3.1908, Bakı – 1997, Bakı) – Azərbaycan boyakarı, Azərbaycanın xalq rəssamı (1982), Azərbaycan Respublikasının əməkdar incəsənət xadimi (1940), Nasir adına Beynəlxalq mükafat laureatı (1974).

Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Tenikumunu və Azərbaycan Pedaqoji İnstitutunu bitirmişdir. Yaradıcılığının erkən dövründə əsasən tematik tablolar çəkmiş (“Sap sexi”, 1930, “MTS-in açılışı”, 1932, “Gəncə toxuculuq fabrikində”, “Komsomolçular iş vaxtı”, 1930 illər), sonralar portret ustası kimi məşhurlaşmışdır. Azərbaycan təbiəti və məişət səhnələri təsvir olunan tematik tabloların, portret və mənzərələrin müəllifidir. (“Günəş altında”, 1958, “N.Nərimanovun portreti”, 1958, “Sovxoz çölləri”, 1959, “Suya gedən qadınlar”, 1968, “Çay plantasiyası”, 1970, “Rezervuarlar”, 1976, “Lənkəran çaybecərənləri”, 1977, “Toya gedənlər”, 1974-82, “S.A.Orucovun portreti”, 1979-82). S. dəfələrlə Yaxın və Orta Şərq ölkələrində (Misir, İraq, Liviya və s.) olmuş, bu ölkələrin həyatını və təbiətini təsvir edən tablolar yaratmışdır (“Ərəb ölkələrində” silsiləsi, 1961-70).

САЛАМ НА ФЕРМЕ

Реклама

7 MART — MİLLİ QƏHRƏMAN, XOCALI ŞƏHİDİ HİKMƏT NƏZƏRLİNİN DOĞUM GÜNÜ

Стандартный

HİKMƏT NƏZƏRLİ

Hikmət Nəzərli — Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı; Xocalı soyqırımı şəhidi.

7 mart 1966-cı ildə Bakı şəhərində doğulmuşdur. 1973-cü ildə Xətai rayonundakı 27 saylı məktəbə getmiş sonra atasının iş yerini dəyişməsi ilə əlaqədar Daşkəndə köçmüşdür. 1982-ci ildə yenidən Bakıya qayıdır. 1984-cü ildə hərbi xidmətə çağırılımışdır. Gürcüstanda hərbi xidmətdə olan Hikmət 1986-cı ildə ordudan tərxis edilir. O, DİN-nin yanğından mühafizə idarəsinə işə qəbul olunur.

Qarabağda ermənilərin törətdikləri vəhşiliklərə dözə bilməyən Hikmət könüllü olarq orduya yazılır. Ağdam rayonunda şərəfli döyüş yolu başlayır. Umudlu kənd sakinlərinə kömək edərkən yaralanır müalicə olunduğdan sonra isə yenidən cəbhəyə üz tutur. 1992-ci il 25 fevral ermənilər Xocalıda vəhşilikər törətdikləri zaman Hikmət idarə etdiyi maşınla düşmənə müqavimət göstərərək dinc əhalinin buradan çıxmasına şərait yaradırdı.

Bu döyüşdə xeyli erməni quldurunu məhv edən Hikmət son anda döyüşçü dostları ilə meşəyə çəkilir sonrakı taleyi barədə heç bir məlumat yoxdur.

Ailəli idi, bir övladı yadigar qalıb.

NAZİR MÜAVİNİN İTKİN DÜŞƏN OĞLU
Atası Baba Nəzərli Müdafiə nazirinin müavini idi. Qarabağa silah və ərzaq aparılmasına kömək edirdi. Dedi ki, tapşıraram əsgərləri aparan avtobus gedəndə evimizin yanından keçər, düşüb Hikmətlə görüşərsən. Avtobusun qapısında dayananda içəridə bir-birindən gözəl, bir-birindən boylu-buxunlu cavanları gördüm, Hikməti yolundan etməyə dilim gəlmədi. Əsgərlərdən biri dedi ki, ana, narahat olma, biz qayıdacağıq. Ön cəbhəyə dövlət tərəfindən heç bir dəstək yox idi. Hansısa döyüş əməliyyatını yerinə yetirəndə Hikmət çaya düşmüşdü, qıcolma tutmuşdu deyə, onu evə gətirmişdilər. Çox arıqlamışdı, əvvəlki cüssəli Hikmətdən əsər-əlamət qalmamışdı. Onlar ilk dəfə cəbhəyə yollananda  dekabrın sonları idi. Hikmətlə birlikdə gedən otuz iki nəfər Ağdamda düşsə də, onlardan on iki nəfər vəziyyəti, şəraiti görüb qaçmışdı, iyirmi bir nəfər isə Xocalını müdafiə etməyə yollanmışdı…

HİKMƏT NƏZƏRLİNİN ANASI

Mənsurə xanım əlinin altındakı salfetlərdən birini götürüb gözünün yaşını sildi. Birdən mənə elə gəldi ki, Mənsurə xanımın danışmaqdan çox susmağa ehtiyacı var. Bəlkə də belə insanların dərdini tərpətdiyimə görə məni heç vaxt bağışlamayacaq Yaradan. Onun gözlərindən tökülən yaş deyildi, od parçasıydı. Düşdüyü yeri yandırardı. Amma Mənsurə xanım onları düşməyə qoymurdu, salfet əlində idi..

məqaləni bu ünvanda oxuya bilərsiniz:

http://axar.az/news/62309#ad-image-0

7MART 1926 — AŞIQ ƏLƏSGƏRİN VƏFATI

Стандартный

Ashig_Alesger

Aşıq Ələsgər 1821-ci ildə Göyçə mahalının Ağkilsə kəndində anadan olmuşdur. Atası Alməmməd kəndin hörmətli şəxslərindən sayılırdı.

Uşaqları böyüdükcə Alməmməd kişinin qayğıları da çoxalırdı. Buna görə də böyük övladı Ələsgəri 14 yaşında Kərbəlayı Qurban adlı bir varlıya nökər verir. Ələsgər 4 il Kərbəlayı Qurbanın həyətində nökərçilik edir.

Uşaqlıq və yeniyetməlik illərini Ağkilsədə keçirən Aşıq Ələsgər xüsusi təhsil ala bilməmişdi. O, sənətin sirlərini el sənətkarlarının və ağsaqqallarının yanında öyrənmişdi.

O, ilk şerlərini də yeniyetməlik çağlarında aşıqların təsiri ilə söyləmişdir.Atası onu qızılvəngli Aşıq Alının yanına aparmış, Ələsgər Alının şəyirdi olmuşdur.

Şəyirdlik dövrünü başa vurduqdan sonra Ələsgər əvvəlcə Göyçədə aşıqlıq etmiş, ağır toy məclisləri aparmışdır. Tezliklə onun şöhrəti qonşu mahallara yayılmış, Ələsgər gözəl bir sənətkar kimi İrəvana, Naxçıvana, Qazaxa, Qarabağa, Cavanşir ellərinə, Gəncəyə, Kəlbəcərə çağrılmış, hər yerdə özünün gözəl səsi, bənzərsiz ifası ilə məclisdəkiləri heyran qoymuşdur.

İlk məhəbbəti daşa dəyəndən sonra uzun müddət Səhnəbanını unuda bilməyən Ələsgər 40 yaşına qədər subay qalmış, sonra Kəlbəcərin Yanşaq kəndindən Anaxanım adlı bir qızla evlənmişdir. Aşığı görənlərin dediyinə görə, o, zəhməti sevən bir adam imiş. Yaz-yay aylarında əkinçiliklə, qışda isə aşıqlıqla məşğul olarmış. Lap qoca yaşlarında əkin əkər, yer şumlayar, taxıl və ot biçininə gedər, xırman işləri görərmiş. Onun əlindən dülgərlik, araba bağlamaq, dəyirman sazlamaq, ev tikmək işləri də gəlirmiş. Ömrünün çoxunu xalqın içərisində, toy, şadlıq məclislərində keçirən Aşıq Ələsgər təkcə Azərbaycanda yox, Türkiyədə, İranda və Dağıstanda da ustad bir sənətkar kimi tanınmışdır. 1918-1919-cu illərdə daşnakların türklərə törətdiyi qırğın nəticəsində Göyçə mahalının var-yoxu talanmış, əhali öz dədə-baba yurdunu tərk edib başqa yerlərə köçməyə məcbur olmuşdur. İki ilə qədər Yanşaqdayaşayan aşıq-şair sonra Tərtərə köçmüş, bir neçə ay da orada qalmışdır. Nəhayət, 1921-ci ildə o, Ağkilsəyə qayıtmış, ömrünün son illərini doğma kəndində yaşamışdır..

Aşıq Ələsgər 1926-cı il mart ayının 7-də doğulduğu kənddə vəfat etmiş, Ağkilsə qəbiristanlığında dəfn olmuşdur.

vikipediya

             GƏRAYLI

Qədəm qoyub asta-asta,
Sən bu diyara, xoş gəldin!
Süzdürüb ala gözləri.
Qaşları qara, xoş gəldin!

Oğrun durub, qıya baxdın,
Mücganın sinəmə çaxdın,
Cismimi yandırıb yaxdın,
Alışdım nara, xoş gəldin!

Qaynayıb, peymanım dolub,
Saralıb gül rəngim solub,
Həsrətin çəkməkdən olub,
Sinəm sədpara, xoş gəldin!

Dostun vəfasını gördüm,
Seçib, sevib, könül verdim,
Təzələndi köhnə dərdim,
Dərdimə çara, xoş gəldin!

Sinəmdi eşqin dəftəri,
Sənsən dilimin əzbəri,
Yazıq Aşıq Ələsgəri,
Çəkməyə dara, xoş gəldin!