Daily Archives: 11.01.2016

11 YANVAR 1920 — AZƏRBAYCAN TARİXİNİN QİYMƏTLİ SƏHİFƏSİ

Стандартный

Birinci dünya müharibəsindən sonrakı dünyanın taleyini həll etmək məqsədi ilə «Antanta» ölkələri və ABŞ-ın Parisdə çağırdıqları sülh konfransı. 1919-cu il yanvarın 18-dən 1920-ci il yanvarın 21-ə qədər davam etmişdir.

 Burada 27 ölkə təmsil olunurdu. Məğlub ölkələr və Sovet Rusiyası konfransa dəvət almamışdılar. Konfransda aparıcı rolu «Böyük üçlük» — ABŞ prezdenti Vudro Vilson, İngiltərənin baş naziri Lloyd Corc və Fransa baş naziri C.Klemanso oynayırdı.

Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti hökumətinin Paris sülh konfransında iştirakı bu dövrün beynəlxalq münasibətlərində mühüm yer tutdu. Azərbaycan parlamenti Paris sülh konfransında iştirak etmək üçün Parisə tam səlahiyyətli nümayəndə heyəti göndərmək haqqında qərar qəbul etdi. Parlamentin sədri Ə.M.Topçubaşov nümayəndə heyətinə başçı təyin olundu.

Azərbaycan nümayəndə heyəti Parisə yola düşdü və 1919-cu il mayın 28-də İstiqlal günü ABŞ prezidenti Vilson Azərbaycan nümayəndə heyətini qəbul etdi. Vilsona təqdim edilmiş memorandumda Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin yaranma tarixi, onun 1 illik inkişaf yolu və istiqlal yolunda verdiyi qurbanlardan danışılırdı. Vilsondan Azərbaycanın istiqlalının tanınması, Vilson prinsiplərinin Azərbaycana aid edilməsi, Azərbaycanın Millətlər Cəmiyyətinə qəbul olunması, ABŞ-ın Azərbaycana hərbi ləvazimat sahəsində yardım göstərməsi xahiş olunurdu.

Azərbaycan nümayəndə heyətinin ən əhəmiyyətli təbliğat işlərindən biri “Paris sülh konfransına Qafqaz Azərbaycanı sülh nümayəndəliyinin tələbləri” adlı kitabçası idi. Bu sənəd böyük tirajla fransız və ingilis dillərində çap edilərək yayıldı. Sənəddə Azərbaycanın mənşəyi haqqında məlumat verilir, xanlıqlar, çar Rusiyası dövründə vəziyyət şərh edilir, Azərbaycanın türk yurdu olması göstərilir, Zaqafqaziya Seymi, onun zəifləməsi, Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin yaranması haqqında tarixi icmal verilir, bolşeviklərin və ermənilərin təcavüzkar hərəkətləri haqqında danışılırdı.

Azərbaycan nümayəndə heyətinin müttəfiq dövlətlərin nümayəndələrinə Azərbaycanın müstəqilliyinin tanınması barədə cavabsız müraciətlər etdi. Nəhayət, 1920-ci il yanvarın 11-də Lord Kerzonun təklifi ilə Paris konfransının ali şurasında Azərbaycan və Gürcüstanın istiqlalını de-fakto tanımaq haqqında yekdilliklə qərar qəbul olundu. İstiqlalın tanınmasından 3 gün sonra bu tarixi xəbərin sədasını almış Azərbaycan bayram edirdi.

1325689963_azerbaijani_delegation_in_paris-1Azərbaycan parlamentinin nümayədə heyəti Parisdə

Azərbaycan nümayəndə heyəti Paris sülh konfransında öz missiyasını uğurla başa vurduqdan sonra parlament Fransa, Böyük Britaniya, İtaliya, ABŞ və Polşanın paytaxtlarında fəaliyyət göstərəcək diplomatik nümayəndəliklərin yaradılması haqqında qanun qəbul etdi. Bundan başqa, Azərbaycanın Təbriz, Xoy, Ənzəli, Rəşt, Əhər, Məşhəd, batum, Kiyev, Krım, Aşqabad və başqa yerlərdə konsulluqları fəaliyyət göstərməyə başladı. Bakıda isə Gürcüstan, Ermənistan, İran, Belçika, Hollandiya, Yunanıstan, Danimarka, İtaliya, Fransa, İsveç, İsveçrə, İngiltərə, ABŞ, Ukrayna, Litva, Polşa, Finlandiya və digər ölkələrin müxtəlif səviyyədə rəsmi nümayəndəlikləri fəaliyyət göstərirdi.

 

 

Реклама

11 YANVAR — BƏRDƏLİ MİLLİ QƏHRƏMAN MİRZƏ QULİYEVİN DOĞUM GÜNÜ

Стандартный

mirze_127

Mirzə Quliyev 11 yanvar 1974-cü il Bərdə rayonunun Saatlı kəndində anadan olmuşdur. 1980-1991-ci illərdə burada təhsil almışdır. 1992-ci il hərbi xidmətə çağırılmışdır.

Sədərək cəbhəsində döyüşlərə atılan Mirzə burada böyük şücaətlər göstərmişdi. PDM-də tuşlayıcı-atıcı kimi döyüşlərə girən cəsur döyüşçü onlarla erməni yaraqlısını məhv etmişdi. 1993-cü il 28 iyul tarixdə Ağdam cəbhəsinə göndərilir. Ağdam cəbhəsində Mirzə burada qaynar döyüşlərə girir və qəhrəmanlıqlarla dolu səhifələr yazır. Daha sonra Füzuli, Tərtər, Ağdərə uğrunda gedən döyüşlərə atılır və PDM-si ilə xeyli erməni tankını alova bürüyür.

Ailəlidir, bir övladı var.

Azərbaycan Respublikası prezidentinin 4 aprel 1995-ci il tarixli 307 saylı fərmanı ilə Quliyev Mirzə Məcid oğlu döyüşlərdə göstərdiyi igidliklərə görə “Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı” adına layiq görülmüşdür.

vikipediya

ЖУРНАЛИСТ С ГЛАМУРНЫМ ЛИЧИКОМ ПРИЗЫВАЕТ РОССИЙСКИХ АЗЕРБАЙДЖАНЦЕВ К ОРУЖИЮ

Стандартный

Коллективный провокатор и коллективный интриган Haqqin.az взялся за азербайджанскую диаспору. Зондеркоманда Эйнулла Фатуллаева обвиняет азербайджанцев России в продажности. А продаем мы тут азербайджанские интересы и, естественно, армянам. Есть, конечно, «непродажные», которые подписали письмо «от Татьяны» Сереже Нарышкину. Правда, наше «татьянино письмо» было крайне неграмотное, противоречивое и местами откровенно лакейское – другого нельзя было и ожидать, его автор явно был не Пушкин…

Сегодня атаку на российских азербайджанцев повел Акпер Гасанов, один из тех, кто самым активным образом готовил информационную базу для посадки Хадиджи Исмаиловой и других достойных людей, и кому, надеемся, в рано или поздно предстоит предстать перед судом. Акпер Гасанов обвиняет российских азербайджанцев в том, что мы в России недостаточно боремся за Нахичевань, которую вот-вот у нас (то есть, у них – мы-то здесь, они же там) отнимут армяне. Мы не пишем письма Татьяны Сереже Нарышкину…

Да, мы письма не пишем. Когда Фолклендские острова заняли аргентинцы, Маргарет Тэтчер не стала  писать письма «от Риты», она отправила туда боевые корабли и с позором изгнала аргентинцев. Таких примеров не счесть. А примеров, когда какую-то территорию удавалось удержать или освободить письмами от Татьяны, нет. Нахичевань должны защищать азербайджанцы, которые живут в Азербайджане, в первую очередь сами нахичеванцы. Теперь вопрос: сколько нахичеванцев осталось в Нахичевани? Треть? Остальных кто вынудил уехать? Армяне или местный хан Васиф Талыбов, превративший эту автономию в собственное владение, в «талыбан»? Если Нахичевань дорога нахичеванцам, азербайджанцам, они должны защищать ее с оружием в руках, находясь там, образуя территориальные батальоны, как это делается в Израиле. А люди, превратившиеся усилиями Талыбова в рабскую массу, конечно, этого делать не способны, и тогда надежда остается на «письма Татьяны».

Российские азербайджанцы – разные. Есть такие, для которых написания писем постоянное занятие. Есть доносчики, есть распространители компроматов. Есть всякие. Мы не бригада шабашников из Азербайджана. В которой каждый отвечает за всех, все за одного. Вообще относительно азербайджанцев России не корректно употреблять термин «диаспора». Вчера человек жил в Бейлагане или Зардабе, сегодня приехал в Россию и стал диаспорой – так не бывает. И назвать людей, назначенных президентской администрацией, «лидерами диаспоры, просто возмутительно. С какого хрена Ильгар Гаджиев «лидер» диаспоры? Откуда он взялся и за какие заслуги он стал «лидером»? Представьте себе: есть Чингиз Гусейнов, известный писатель и ученый с более чем полувековым стажем москвича. И  вдруг как прыщ возникает некий Ильгар Гаджиев и заявляет: мол, Чингиз муаллим, так и так, я ваш лидер… Какая гнусность! Поэтому все вопросы относительно этого господина, должны быть адресованы не диаспоре, а президентской администрации, которой подчиняется и господин Фатуллаев.

Почему зондеркоманда не адресует свои вопросы самой богатой азербайджанской организации, которая «Амор» называется и тратит миллионы долларов на гламурные мероприятия с участием звезд шоу-бизнеса? Кишка тонка?

Российские азербайджанцы за последние двадцать – двадцать пять лет прямым или косвенным образом вложили десятки миллиардов долларов в азербайджанскую экономику. В то время, когда в самом Азербайджане нефтедоллары тратились на художественную гимнастику или на приобретение заграничного имущества для чиновников и их детей, российские азербайджанцы спасали своими трудовыми рублями своих близких и родных в Азербайджане, которые находились на грани выживания. Теперь Эйнулла Фатуллаев своими провокационными публикациями может лишить их возможности заработать себе и на свою родню  кусок хлеба в России.

Пусть господин Фатуллаев адресует свои вопросы министру обороны: почему едва ли не каждый день погибают азербайджанские солдаты, когда мы не наступаем, не освобождаем оккупированные территории? За что? И почему погибшие исключительно из рабоче-крестьянских семей?

Конечно, в Азербайджане настали тяжелые времена. Народ наш в конечном итоге сообразит, кто же виноват в случившемся. Пока кое-кто пытается как можно дольше задержать момент прозрения и для этого делается всякие, в том числе, весьма неуклюжие попытки. Возложить вину на российских азербайджанцев за наши экономические и военные удачи на российских азербайджанцев из той же серии…

АКПЕР ГАСАНОВЭтот молодой человек с женским личиком — Акпер Гасанов. Хорошо сидит, правда? Хотелось бы знать, служил ли он в армии. Если служил, то где. Очень хочется знать…

Хейрулла Хаял, член Союза журналистов России

P.S. Статья не отражает мнение руководства «Лиги азербайджанцев Самарской области».